Dz.U.03.58.514
2003-06-01 zm. przen. Dz.U.03.6.65

USTAWA
z dnia 14 grudnia 1994 r.
o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
(tekst jednolity)


Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa okreœla zadania państwa w zakresie łagodzenia skutków bezrobocia, zatrudnienia oraz aktywizacji zawodowej bezrobotnych i innych osób poszukujšcych pracy.
2. Ustawa ma zastosowanie do:
1) obywateli polskich zamieszkałych w Polsce, poszukujšcych i podejmujšcych zatrudnienie lub innš pracę zarobkowš na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zatrudnienie lub innš pracę zarobkowš za granicš u pracodawców zagranicznych;
2) cudzoziemców przebywajšcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadajšcych zezwolenie na osiedlenie się lub którym nadano status uchodŸcy w Rzeczypospolitej Polskiej, poszukujšcych i podejmujšcych zatrudnienie lub innš pracę zarobkowš na terytorium Polski;
2) cudzoziemców przebywajšcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poszukujšcych zatrudnienia i podejmujšcych zatrudnienie lub innš pracę zarobkowš na terytorium Polski, posiadajšcych:
a) zezwolenie na osiedlenie się lub którym nadano status uchodŸcy w Rzeczypospolitej Polskiej,
b) obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
3) cudzoziemców, którym właœciwy organ udzielił zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Na zasadach okreœlonych w ustawie zasiłki i inne œwiadczenia z tytułu pozostawania bez pracy przysługujš osobom, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2.

Art. 2. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) "absolwencie" - oznacza to bezrobotnego w okresie do upływu 12 miesięcy od dnia okreœlonego w dyplomie, œwiadectwie lub innym dokumencie potwierdzajšcym ukończenie szkoły lub zaœwiadczeniu o ukończeniu kursu, jeżeli jest:
a) absolwentem, który uczęszczał w systemie dziennym do ponadpodstawowej oraz ponadgimnazjalnej szkoły publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej albo do szkoły wyższej,
b) absolwentem studiów podyplomowych lub doktoranckich, podjętych w okresie 6 miesięcy od dnia ukończenia szkoły wyższej,
c) absolwentem szkoły, o której mowa w lit. a, do której uczęszczał w systemie wieczorowym lub zaocznym, jeżeli w ostatnich 12 miesišcach trwania nauki nie był zatrudniony,
d) absolwentem co najmniej 12-miesięcznego przygotowania zawodowego, odbytego w ramach Ochotniczych Hufców Pracy,
e) absolwentem kursów zawodowych, trwajšcych co najmniej 24 miesišce, jeżeli w okresie ostatnich 12 miesięcy ich trwania nie był zatrudniony,
f) absolwentem szkoły specjalnej,
g) niepełnosprawnym, który uzyskał uprawnienia do wykonywania zawodu;
1a) "agencji zatrudnienia" - oznacza to agencję poœrednictwa pracy, agencję doradztwa personalnego, agencję pracy tymczasowej;
2) "bezrobotnym" - oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, niezatrudnionš i niewykonujšcš innej pracy zarobkowej, zdolnš i gotowš do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowišzujšcego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g, nieuczšcš się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowanš we właœciwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli:
a) ukończyła 18 lat, z wyjštkiem młodocianych absolwentów,
b) kobieta nie ukończyła 60 lat, a mężczyzna 65 lat,
c) nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolnoœci do pracy, renty szkoleniowej albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalnoœci nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, œwiadczenia przedemerytalnego, œwiadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego,
d) nie jest właœcicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomoœci rolnej w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, o powierzchni użytków rolnych przekraczajšcej 2 ha przeliczeniowe, lub nie podlega ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczajšcej 2 ha przeliczeniowe,
e) nie jest właœcicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) gospodarstwa stanowišcego dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych, chyba że dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, obliczony dla ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych, nie przekracza wysokoœci przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 2,0 ha przeliczeniowych, ustalonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o podatku rolnym, lub nie podlega ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w takim gospodarstwie,
f) nie podjęła pozarolniczej działalnoœci od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalnoœci albo nie podlega - na podstawie odrębnych przepisów - obowišzkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjštkiem ubezpieczenia społecznego rolników, lub zaopatrzenia emerytalnego,
g) jest osobš niepełnosprawnš, której stan zdrowia pozwala na podjęcie zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy obowišzujšcego w danym zawodzie lub służbie,
h) nie jest osobš tymczasowo aresztowanš lub nie odbywa kary pozbawienia wolnoœci,
i) nie uzyskuje miesięcznie dochodu w wysokoœci przekraczajšcej połowę najniższego wynagrodzenia, z wyłšczeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od œrodków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, z zastrzeżeniem lit. d,
j) nie pobiera, na podstawie przepisów o pomocy społecznej, zasiłku stałego, stałego wyrównawczego, gwarantowanego zasiłku okresowego lub renty socjalnej;
3) "cudzoziemcach" - oznacza to osoby nieposiadajšce obywatelstwa polskiego;
4) "dochodach" - oznacza to dochody z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa podlegajšce opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych;
5) "dodatkowym miejscu pracy" - oznacza to miejsce pracy utworzone dla bezrobotnego w wyniku udzielenia pożyczki z Funduszu Pracy;
5a) "dodatku szkoleniowym" - oznacza to kwotę wypłaconš bezrobotnemu w okresie szkolenia obejmujšcego przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie lub podwyższenie kwalifikacji zawodowych;
6) "klubie pracy" - oznacza to zajęcia dla bezrobotnych w celu nabycia umiejętnoœci poszukiwania i uzyskiwania zatrudnienia;
7) "koszcie szkolenia" - oznacza to:
a) uprzednio uzgodnionš należnoœć przysługujšcš jednostce szkoleniowej,
b) koszt ubezpieczenia od następstw nieszczęœliwych wypadków,
c) koszt przejazdu i zakwaterowania, jeżeli szkolenie odbywa się w innej miejscowoœci niż miejsce zamieszkania bezrobotnego,
d) koszt niezbędnych badań lekarskich,
e) koszty egzaminów umożliwiajšcych uzyskanie okreœlonych uprawnień zawodowych, certyfikatów lub tytułów zawodowych;
8) "najniższym wynagrodzeniu" - oznacza to minimalne wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie odrębnych przepisów;
9) "nielegalnym zatrudnieniu lub innej nielegalnej pracy zarobkowej" - oznacza to:
a) zatrudnienie przez pracodawcę osoby bez zawarcia z niš w wymaganym terminie umowy o pracę na piœmie,
b) niezgłoszenie osoby zatrudnionej lub wykonujšcej innš pracę zarobkowš do ubezpieczenia społecznego,
c) powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi nieposiadajšcemu zezwolenia na osiedlenie się lub statusu uchodŸcy w Rzeczypospolitej Polskiej i nieposiadajšcemu zezwolenia na pracę wydanego przez właœciwy organ lub powierzenie wykonywania pracy na innym stanowisku albo na innych warunkach niż okreœlone w zezwoleniu,
d) wykonywanie przez cudzoziemca nieposiadajšcego zezwolenia na osiedlenie się lub statusu uchodŸcy w Rzeczypospolitej Polskiej pracy bez zezwolenia na pracę wydanego przez właœciwy organ;
10) "nielegalnej działalnoœci" - oznacza to:
a) prowadzenie agencji zatrudnienia bez wymaganego wpisu do rejestru agencji zatrudnienia,
b) pobieranie przez agencję zatrudnienia od osób, dla których poszukuje ona zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, opłat innych niż wymienione w art. 47 ust. 2 pkt 8;
11) "odpowiednim zatrudnieniu" - oznacza to zatrudnienie, do którego bezrobotny ma wystarczajšce kwalifikacje lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, jego stan zdrowia pozwala mu na wykonywanie tego zatrudnienia, a łšczny czas dojazdu do miejsca zatrudnienia i z powrotem œrodkami komunikacji publicznej nie przekracza 3 godzin;
12) "organach zatrudnienia" - oznacza to ministra właœciwego do spraw pracy oraz wojewodów, marszałków województw i starostów;
13) "osobie samotnie wychowujšcej dzieci" - oznacza to osobę, o której mowa w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych;
14) "osobie współpracujšcej" - oznacza to osobę współpracujšcš z osobami prowadzšcymi pozarolniczš działalnoœć oraz zleceniobiorcami w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych;
15) "poszukujšcym pracy" - oznacza to osobę niezatrudnionš, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, poszukujšcš zatrudnienia oraz osobę zatrudnionš zgłaszajšcš zamiar i gotowoœć podjęcia zatrudnienia w wyższym wymiarze czasu pracy, albo dodatkowego lub innego zatrudnienia, zarejestrowanš w powiatowym urzędzie pracy;
15a) "pozarolniczej działalnoœci" - oznacza to pozarolniczš działalnoœć w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych;
16) "innej pracy zarobkowej" - oznacza to wykonywanie pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych (usług rolniczych);
17) "pracodawcy" - oznacza to jednostkę organizacyjnš, chociażby nie posiadała osobowoœci prawnej, a także osobę fizycznš, jeżeli zatrudniajš one pracowników;
18) "pracach interwencyjnych" - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, jeżeli zatrudnienie to nastšpiło w wyniku umowy zawartej ze starostš;
18a) "pożyczce szkoleniowej" - oznacza to pożyczkę udzielonš bezrobotnemu na sfinansowanie kosztów szkolenia podejmowanego bez skierowania powiatowego urzędu pracy na to szkolenie;
19) "programach specjalnych" - oznacza to działania, w celu promocji zatrudnienia, inicjowane przez organy zatrudnienia na rzecz osób zakwalifikowanych do grup ryzyka na lokalnych rynkach pracy;
20) "przeciętnym wynagrodzeniu" - oznacza to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesišca po ogłoszeniu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski";
20a) "przyczynach dotyczšcych zakładu pracy" - oznacza to rozwišzanie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu ogłoszenia upadłoœci pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, a także wygaœnięcie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu œmierci pracodawcy lub gdy przepisy ustawy przewidujš wygaœnięcie stosunku pracy w przypadku przejœcia zakładu pracy lub jego częœci na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy;
20b) "przyrzeczeniu" - oznacza to przyrzeczenie wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pracę pod warunkiem uzyskania przez niego odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
21) "robotach publicznych" - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy przy wykonywaniu prac zorganizowanych przez organy samorzšdu terytorialnego lub instytucje użytecznoœci publicznej oraz organizacje statutowo zajmujšce się problematykš: ochrony œrodowiska, kultury, oœwiaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich zwišzki, jeżeli prace te sš finansowane lub dofinansowane ze œrodków samorzšdu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych lub œrodków instytucji, organizacji, spółek wodnych i ich zwišzków;
21a) "stażu" - oznacza to nabywanie umiejętnoœci praktycznych do wykonywania pracy poprzez wykonywanie zadań w miejscu pracy przez absolwenta, bez nawišzania stosunku pracy z pracodawcš;
21b) "stypendium" - oznacza to kwotę wypłacanš z Funduszu Pracy bezrobotnemu, zarejestrowanemu w powiatowym urzędzie pracy jako absolwent, w okresie odbywania szkolenia, stażu u pracodawcy oraz przez okres nauki w szkole ponadpodstawowej, ponadgimnazjalnej albo w szkole wyższej, do której uczęszcza w systemie wieczorowym lub zaocznym;
21c) "staroœcie" - oznacza to starostę powiatu lub prezydenta miasta na prawach powiatu sprawujšcego zwierzchnictwo nad działalnoœciš powiatowego urzędu pracy;
22) "szkoleniu" - oznacza to przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie, podwyższenie kwalifikacji zawodowych lub naukę umiejętnoœci poszukiwania i uzyskiwania zatrudnienia;
22a) "składkach na ubezpieczenia społeczne" - oznacza to składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, finansowane z własnych œrodków płatnika tych składek;
22b) "wykonywaniu pracy przez cudzoziemca" - oznacza to zatrudnienie, wykonywanie innej pracy zarobkowej lub pełnienie funkcji w zarzšdach osób prawnych prowadzšcych działalnoœć gospodarczš;
23) "zasiłku" - oznacza to zasiłek dla bezrobotnych;
24) (uchylony);
25) "zatrudnieniu" - oznacza to wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego oraz umowy o pracę nakładczš;
26) "żołnierzach rezerwy" - oznacza to osoby zwolnione z zawodowej służby wojskowej w wyniku restrukturyzacji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, którzy nie nabyli uprawnień do œwiadczeń emerytalno-rentowych w pełnej wysokoœci.
2. Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przedłuża się o czas odbywania przez absolwenta zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej.
3. Badania lekarskie, majšce na celu stwierdzenie zdolnoœci bezrobotnego do pracy, przeprowadzajš, na wniosek kierownika powiatowego urzędu pracy, lekarze ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.

Rozdział 2
Organy zatrudnienia i rady zatrudnienia

Art. 3. Zadania okreœlone w ustawie realizuje minister właœciwy do spraw pracy oraz samorzšd województwa, wojewoda i samorzšd powiatowy, którzy współdziałajš z organami, organizacjami i instytucjami zajmujšcymi się problematykš zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, a w szczególnoœci z gminami oraz organizacjami zwišzków zawodowych, pracodawców i bezrobotnych.

Art. 4. Minister właœciwy do spraw pracy w zakresie objętym ustawš:
1) realizuje politykę państwa w zakresie rynku pracy;
2) realizuje zadania wynikajšce z funkcji dysponenta Funduszu Pracy, o którym mowa w art. 52 ust. 2;
3) zapewnia jednolitoœć stosowania prawa w szczególnoœci przez:
a) udzielanie wyjaœnień dotyczšcych przepisów ustawy,
b) okreœlanie standardów realizacji poœrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego, organizacji szkoleń oraz prowadzenia centrów informacji zawodowej i klubów pracy,
c) wprowadzenie i rozwijanie w urzędach pracy systemów informatycznych zapewniajšcych spójny system obsługi rynku pracy przez ustalenie zasad i procedur homologacji systemów informatycznych stosowanych w urzędach;
4) realizuje zadania wynikajšce z umów i porozumień międzynarodowych, pełnišc równoczeœnie funkcję instytucji właœciwej do spraw współpracy z instytucjami innych państw w zakresie ustalania uprawnień do œwiadczeń z tytułu bezrobocia;
4) pełni funkcję instytucji łšcznikowej w zwišzku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie œwiadczeń dla bezrobotnych;
5) realizuje zadania wynikajšce z prawa swobodnego przepływu pracowników między państwami członkowskimi Unii Europejskiej;
6) jest organem odwoławczym od decyzji wydawanych przez marszałka województwa, jako organu pierwszej instancji, w sprawach, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 10f.

Art. 4a. (uchylony).

Art. 4b. Minister właœciwy do spraw pracy, uwzględniajšc procedury i standardy obowišzujšce państwa członkowskie Unii Europejskiej, okreœli, w drodze rozporzšdzenia, szczegółowe zadania organów zatrudnienia zwišzane z realizacjš zadań wynikajšcych z udziału Rzeczypospolitej Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie œwiadczeń dla bezrobotnych i realizacji prawa swobodnego przepływu pracowników, a w szczególnoœci:
1) tryb przekazywania i zakres przekazywanych informacji między krajowymi organami zatrudnienia oraz do odpowiednich służb zatrudnienia państw członkowskich Unii Europejskiej;
2) procedury zwišzane z wymianš międzynarodowych ofert pracy między krajowymi organami zatrudnienia oraz z przekazywaniem do służb zatrudnienia innych państw członkowskich Unii Europejskiej;
3) rodzaje dokumentów i wzory formularzy stosowanych przy realizacji zadań, o których mowa w pkt 1 i 2.

Art. 4c. Minister właœciwy do spraw pracy może, w drodze rozporzšdzenia, ustalić wymagania i tryb homologacji systemów informatycznych stosowanych w urzędach pracy, uwzględniajšc:
1) rodzaje oprogramowania objęte procedurami homologacji;
2) ogólny i szczegółowy zakres wymagań homologacji;
3) sposób ogłaszania wymagań;
4) warunki zgłoszenia oprogramowania do homologacji;
5) przebieg procedury homologacji.

Art. 5. 1. Do zadań samorzšdu województwa w zakresie polityki rynku pracy należy w szczególnoœci:
1) opracowywanie analiz i ocen dotyczšcych problematyki zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu w województwie;
2) współdziałanie z wojewódzkš radš zatrudnienia w podejmowaniu przedsięwzięć zmierzajšcych do ograniczenia bezrobocia i jego negatywnych skutków, w tym tworzenie nowych miejsc pracy;
3) ustalanie dla samorzšdów powiatowych danego województwa, według kryteriów okreœlonych przez sejmik województwa, kwot œrodków Funduszu Pracy na finansowanie programów na rzecz aktywnego przeciwdziałania bezrobociu oraz finansowanie innych fakultatywnych zadań;
3a) inicjowanie i współfinansowanie szkoleń, prac interwencyjnych, zatrudnienia absolwentów i programów specjalnych;
4) organizowanie poœrednictwa pracy w skali wojewódzkiej i międzywojewódzkiej;
5) współdziałanie z organami właœciwymi w sprawach oœwiaty w planowaniu i podejmowaniu przedsięwzięć w zakresie szkolenia bezrobotnych oraz w organizowaniu kształcenia zawodowego, z uwzględnieniem potrzeb wojewódzkiego rynku pracy;
6) organizowanie i koordynowanie rozwoju usług poradnictwa zawodowego oraz informacji zawodowej na terenie województwa, a także wspierania działalnoœci klubów pracy;
7) opiniowanie kryteriów wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców nieposiadajšcych zezwolenia na osiedlenie się ani statusu uchodŸcy w Rzeczypospolitej Polskiej;
8) prowadzenie polityki regionalnej w zakresie przeciwdziałania bezrobociu poprzez inspirowanie i współfinansowanie oraz koordynowanie realizacji programów wojewódzkich;
9) (uchylony);
10) organizowanie, inicjowanie i współfinansowanie lokalnych programów majšcych na celu tworzenie nowych miejsc pracy i likwidację negatywnych skutków bezrobocia lub wspieranie rzšdowych programów restrukturyzacyjnych;
10a) inicjowanie i realizacja przedsięwzięć majšcych na celu rozwišzanie lub złagodzenie problemów zwišzanych z planowanymi, na zasadach okreœlonych w odrębnych przepisach, zwolnieniami grupy pracowników z przyczyn dotyczšcych pracodawcy;
10b) inicjowanie oraz realizacja, we współdziałaniu z podmiotami niezaliczonymi do sektora finansów publicznych, wojewódzkich programów promocji zatrudnienia;
10c) realizacja zadań w zakresie międzynarodowej wymiany ofert pracy oraz zadań zwišzanych z kierowaniem obywateli polskich do pracy za granicš;
10d) pełnienie funkcji instytucji właœciwej w zwišzku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie œwiadczeń dla bezrobotnych;
10e) realizowanie zadań w zakresie prawa swobodnego przepływu pracowników między państwami Unii Europejskiej;
10f) wydawanie decyzji w sprawach dotyczšcych przyznawania œwiadczeń z tytułu bezrobocia cudzoziemcom posiadajšcym obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
11) realizacja innych zadań przewidzianych w odrębnych ustawach;
12) organizowanie oraz finansowanie z Funduszu Pracy szkolenia kadr wojewódzkiego i powiatowych urzędów pracy realizujšcych na terenie województwa zadania wynikajšce z ustawy;
13) okreœlanie, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej rady zatrudnienia, na podstawie klasyfikacji zawodów i specjalnoœci, o której mowa w art. 36 ust. 3, wykazu zawodów, za które może być dokonywana refundacja, o której mowa w art. 6a pkt 5a; wykaz podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym;
14) programowanie i realizacja projektów dotyczšcych rozwoju zasobów ludzkich, finansowanych z europejskich funduszy przedakcesyjnych i strukturalnych.
2. Zadania okreœlone w ust. 1 realizowane sš przez wojewódzki urzšd pracy będšcy wojewódzkš samorzšdowš jednostkš organizacyjnš samorzšdu województwa.
2a. Marszałek województwa może, w formie pisemnej, upoważnić dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy lub, na jego wniosek, innych pracowników tego urzędu, do załatwiania w imieniu marszałka województwa spraw, w tym wydawania decyzji i postanowień administracyjnych w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
3. Dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy powołuje i odwołuje marszałek województwa, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiej rady zatrudnienia.
4. Wicedyrektorów wojewódzkich urzędów pracy powołuje i odwołuje marszałek województwa na wniosek dyrektora.
5. Sejmik województwa co najmniej raz w roku dokonuje oceny sytuacji na rynku pracy.

Art. 6. Do zadań z zakresu administracji rzšdowej realizowanych przez powiaty należy:
1) rejestrowanie bezrobotnych i innych osób poszukujšcych pracy, przedstawianie im propozycji zatrudnienia, szkolenia i innych form majšcych na celu ich aktywizację zawodowš, a w razie braku takich możliwoœci wypłacanie uprawnionym zasiłków i innych œwiadczeń pieniężnych;
2) przyznawanie i wypłacanie uprawnionym osobom œwiadczeń przedemerytalnych oraz wypłacanie zasiłków przedemerytalnych;
3) prowadzenie poradnictwa zawodowego oraz informacji zawodowej dla bezrobotnych i innych osób poszukujšcych pracy;
4) wydawanie biletów kredytowych osobom skierowanym do pracy poza miejsce stałego zamieszkania;
5) (uchylony);
6) wydawanie decyzji w sprawach o:
a) uznaniu lub odmowie uznania danej osoby za bezrobotnš oraz utracie statusu osoby bezrobotnej,
b) przyznaniu, odmowie przyznania, wstrzymaniu, zawieszeniu, wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium lub œwiadczenia przedemerytalnego oraz wstrzymaniu, zawieszeniu, wznowieniu wypłaty oraz utracie lub pozbawieniu prawa do zasiłku przedemerytalnego,
c) obowišzku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium, zasiłku przedemerytalnego, œwiadczenia przedemerytalnego, innych nienależnie pobranych œwiadczeń lub kosztów szkolenia finansowanych z Funduszu Pracy,
d) odroczeniu terminu spłaty, rozłożeniu na raty lub umorzeniu częœci albo całoœci nienależnie pobranego œwiadczenia lub pożyczki udzielonej z Funduszu Pracy,
e) (uchylona),
f) (uchylona);
7) wydawanie innych decyzji w sprawach dotyczšcych zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu na podstawie innych ustaw;
8) (uchylony);
9) wykonywanie zadań okreœlonych w odrębnych przepisach.

Art. 6a. Do zadań samorzšdu powiatowego należy w szczególnoœci:
1) udzielanie pomocy bezrobotnym i innym osobom poszukujšcym pracy w znalezieniu pracy, a także pracodawcom w pozyskaniu pracowników;
2) podejmowanie i realizacja działań zmierzajšcych do ograniczenia bezrobocia i jego negatywnych skutków;
3) pozyskiwanie i gospodarowanie œrodkami finansowymi na realizację zadań z zakresu przeciwdziałania bezrobociu oraz aktywizacji lokalnego rynku pracy;
4) inicjowanie tworzenia dodatkowych miejsc pracy oraz udzielanie pomocy bezrobotnym w podejmowaniu działalnoœci na własny rachunek i œcisła współpraca w tym zakresie z izbš rolniczš w odniesieniu do bezrobotnych zamieszkałych na wsi;
5) inicjowanie i finansowanie:
a) prac interwencyjnych,
b) robót publicznych,
c) zatrudnienia absolwentów,
d) programów specjalnych,
e) szkoleń;
5a) refundowanie wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne młodocianych pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego;
6) współdziałanie z powiatowymi radami zatrudnienia w zakresie ograniczania bezrobocia i jego negatywnych skutków, a w szczególnoœci rozdziału i wykorzystania œrodków Funduszu Pracy oraz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych;
7) inicjowanie i wspieranie działalnoœci klubów pracy;
8) opracowywanie analiz, ocen i sprawozdań dotyczšcych problematyki zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu w powiecie na potrzeby wojewódzkiego urzędu pracy oraz powiatowej rady zatrudnienia;
9) inicjowanie i realizacja przedsięwzięć majšcych na celu rozwišzanie lub złagodzenie problemów zwišzanych z planowanymi, na zasadach okreœlonych w odrębnych przepisach, zwolnieniami grupy pracowników z przyczyn dotyczšcych pracodawcy;
10) realizowanie zadań wynikajšcych z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej w zakresie œwiadczeń dla bezrobotnych oraz współdziałanie w tym obszarze z pozostałymi organami zatrudnienia;
11) wypłacanie œwiadczeń na podstawie decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 10f;
12) realizowanie zadań w zakresie prawa swobodnego przepływu pracowników między państwami Unii Europejskiej.

Art. 6b. 1. Zadania, o których mowa w art. 6 i 6a, wykonywane sš przez powiatowe urzędy pracy wchodzšce w skład powiatowej administracji zespolonej.
2. Kierownika powiatowego urzędu pracy powołuje i odwołuje starosta po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia.
3. Zastępców kierownika powiatowego urzędu pracy powołuje i odwołuje starosta na wniosek kierownika.
4. Starosta może w formie pisemnej upoważnić kierownika powiatowego urzędu pracy do załatwiania w jego imieniu spraw, w tym do wydawania decyzji i postanowień administracyjnych oraz zaœwiadczeń w zakresie zadań wykonywanych przez powiatowy urzšd pracy.
5. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, może być na wniosek kierownika powiatowego urzędu pracy udzielone także innym pracownikom tego urzędu.

Art. 6c. 1. Do zadań wojewody w zakresie przeciwdziałania bezrobociu należy:
1) kontrola realizacji zadań z zakresu administracji rzšdowej, wynikajšcych z przestrzegania przepisów ustawy, wykonywanych przez jednostki samorzšdu terytorialnego;
2) sprawowanie merytorycznego nadzoru nad wymaganym standardem usług œwiadczonych przez urzędy pracy oraz odpowiednim poziomem kwalifikacji kadr w urzędach pracy na terenie województwa;
3) ustalanie, po zasięgnięciu opinii marszałka województwa, kryteriów wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców nieposiadajšcych zezwolenia na osiedlenie się ani statusu uchodŸcy w Rzeczypospolitej Polskiej; kryteria te nie mogš zawierać wymagań dyskryminujšcych kandydatów ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawnoœć, rasę, narodowoœć, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, ani ze względu na przynależnoœć zwišzkowš;
4) wydawanie przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców;
5) wykonywanie kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy.
2. W postępowaniu administracyjnym w sprawach zwišzanych z wykonywaniem zadań i kompetencji w zakresie zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
1) organem właœciwym jest starosta;
2) organem wyższego stopnia jest wojewoda.

Art. 7. 1. Naczelna Rada Zatrudnienia jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właœciwego do spraw pracy w sprawach zatrudnienia.
2. Do zakresu działania Naczelnej Rady Zatrudnienia należy w szczególnoœci:
1) inspirowanie przedsięwzięć zmierzajšcych do pełnego i racjonalnego zatrudnienia;
2) opiniowanie planów Funduszu Pracy oraz rocznych sprawozdań z działalnoœci tego Funduszu;
3) wydawanie opinii w sprawach, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 21;
3a) opiniowanie zasad i kryteriów przyznawania przez ministra właœciwego do spraw pracy, z funduszy będšcych w jego dyspozycji, œrodków na dofinansowanie programów i przedsięwzięć realizowanych w ramach zadań statutowych przez instytucje i organizacje na rzecz bezrobotnych oraz młodzieży wchodzšcej na rynek pracy;
4) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczšcych zatrudnienia oraz wnioskowanie w sprawie wydania lub zmiany obowišzujšcych przepisów;
5) współdziałanie z wojewódzkimi radami zatrudnienia;
6) przedstawianie ministrowi właœciwemu do spraw pracy okresowych informacji o swojej działalnoœci.

Art. 8. 1. Wojewódzkie rady zatrudnienia sš organami opiniodawczo-doradczymi marszałków województw.
2. Do zakresu działania wojewódzkich rad zatrudnienia należy w szczególnoœci:
1) inspirowanie przedsięwzięć zmierzajšcych do pełnego i racjonalnego zatrudnienia w województwie;
2) ocena racjonalnoœci gospodarki œrodkami Funduszu Pracy;
3) opiniowanie kryteriów podziału œrodków Funduszu Pracy dla samorzšdów powiatowych danego województwa na finansowanie programów na rzecz aktywnego przeciwdziałania bezrobociu i finansowanie innych fakultatywnych zadań oraz opiniowanie opracowanych przez wojewódzkie urzędy pracy projektów planów finansowych i sprawozdań z ich realizacji;
4) składanie wniosków i wydawanie opinii w sprawach dotyczšcych kierunków kształcenia, szkolenia zawodowego oraz zatrudnienia w województwie;
5) (uchylony);
6) (uchylony);
7) ocenianie okresowych sprawozdań z działalnoœci wojewódzkich urzędów pracy oraz przedstawianie Naczelnej Radzie Zatrudnienia okresowych sprawozdań i wniosków w sprawach zatrudnienia;
8) (uchylony);
9) opiniowanie kandydatów na stanowisko dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy oraz wnioskowanie o jego odwołanie;
10) delegowanie przedstawiciela do komisji konkursowej w przypadku powoływania dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy w drodze konkursu;
11) wydawanie opinii w sprawach dotyczšcych młodocianych w zakresie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 13.

Art. 9. 1. Powiatowe rady zatrudnienia sš organami opiniodawczo-doradczymi starostów.
2. Do zakresu działania powiatowych rad zatrudnienia stosuje się odpowiednio przepisy art. 8 ust. 2 pkt 1-4 i 7-10.
3. Powiatowe rady zatrudnienia opiniujš:
1) kryteria refundowania kosztów szkolenia, o których mowa w art. 15 ust. 5;
2) kryteria przyznawania pożyczek, o których mowa w art. 18 ust. 1.

Art. 9a. (uchylony).

Art. 10. 1. Naczelna Rada Zatrudnienia składa się z 24 osób, powoływanych w równych częœciach spoœród przedstawicieli organizacji zwišzkowych i organizacji pracodawców - reprezentatywnych w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080 i Nr 154, poz. 1793 i 1800 oraz z 2002 r. Nr 10, poz. 89), zwanej dalej "ustawš o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych", oraz organów administracji rzšdowej i samorzšdu terytorialnego.
2. W skład wojewódzkiej rady zatrudnienia wchodzi marszałek województwa, jako przewodniczšcy rady, oraz do 20 osób powoływanych spoœród przedstawicieli wojewody i działajšcych na terenie województwa:
1) wojewódzkich struktur każdej organizacji zwišzkowej, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych;
2) wojewódzkich struktur każdej organizacji pracodawców, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych;
3) społeczno-zawodowych organizacji rolników;
4) zwišzków zawodowych rolników indywidualnych;
5) izb rolniczych;
6) jednostek samorzšdu terytorialnego (województwa, powiatów i gmin).
3. W skład powiatowej rady zatrudnienia wchodzi starosta jako przewodniczšcy rady oraz do 16 osób powoływanych spoœród działajšcych na terenie powiatu:
1) terenowych struktur każdej organizacji zwišzkowej, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych;
2) terenowych struktur każdej organizacji pracodawców, reprezentatywnej w rozumieniu ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych;
3) społeczno-zawodowych organizacji rolników;
4) zwišzków zawodowych rolników indywidualnych;
5) izb rolniczych;
6) jednostek samorzšdu terytorialnego (powiatu i gmin).
3a. (uchylony).
4. Członków Naczelnej Rady Zatrudnienia powołuje minister właœciwy do spraw pracy, członków wojewódzkich rad zatrudnienia - marszałek województwa, natomiast członków powiatowych rad zatrudnienia - starosta, spoœród kandydatów zgłoszonych przez organy i organizacje, o których mowa w ust. 1-3.
5. Członek rady zatrudnienia może zostać odwołany:
1) na wniosek organu lub organizacji, która zgłosiła kandydaturę członka rady;
2) z inicjatywy odpowiednio ministra właœciwego do spraw pracy, marszałka województwa oraz starosty, po zasięgnięciu opinii organu lub organizacji, która zgłosiła kandydatury członka rady.
6. Kadencja rad zatrudnienia trwa 4 lata.
7. Minister właœciwy do spraw pracy okreœla, w drodze rozporzšdzenia, organizację oraz tryb działania rad zatrudnienia oraz zasady, na jakich mogš uczestniczyć w posiedzeniach rad zatrudnienia przedstawiciele nauki oraz innych organów, organizacji i instytucji niereprezentowanych w radach zatrudnienia.
8. Pracodawca jest obowišzany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia udziału w posiedzeniach rady zatrudnienia. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego według zasad obowišzujšcych przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Koszty wynagrodzenia ponoszone przez pracodawcę mogš być refundowane z Funduszu Pracy.
9. Na wniosek członków rad zatrudnienia zamieszkałych poza miejscem obrad rady koszty przejazdów publicznymi œrodkami komunikacji finansowane sš ze œrodków Funduszu Pracy.
10. Minister właœciwy do spraw pracy okreœli, w drodze rozporzšdzenia, szczegółowe zasady refundacji kosztów, o których mowa w ust. 8 i 9.

Rozdział 3
Zasady i formy przeciwdziałania bezrobociu oraz łagodzenia jego skutków

Art. 11. Organy zatrudnienia realizujš zadania państwa w zakresie zatrudnienia, przeciwdziałania bezrobociu i łagodzenia jego skutków.

Art. 12. 1. Poœrednictwo pracy polega na udzielaniu pomocy bezrobotnym i innym osobom poszukujšcym pracy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia oraz pracodawcom w znalezieniu odpowiednich pracowników.
1a. Nie stanowi poœrednictwa pracy kierowanie za granicę do pracodawców zagranicznych własnych pracowników przez organy, organizacje lub instytucje, jeżeli wynika to z umów międzynarodowych, których stronš jest Rzeczpospolita Polska.
2. Poœrednictwo pracy prowadzš powiatowe urzędy pracy. Poœrednictwo pracy jest wykonywane nieodpłatnie i opiera się na następujšcych zasadach:
1) dostępnoœci usług poœrednictwa dla wszystkich osób poszukujšcych pracy oraz dla pracodawców;
2) dobrowolnoœci - oznaczajšcej wolne od przymusu korzystanie z usług poœrednictwa pracy przez poszukujšcych pracy;
3) równoœci - oznaczajšcej obowišzek powiatowych urzędów pracy udzielania wszystkim poszukujšcym pracy pomocy w znalezieniu zatrudnienia, bez względu na ich narodowoœć, przynależnoœć do organizacji politycznych, społecznych, na płeć, wyznanie i inne okolicznoœci;
4) jawnoœci - oznaczajšcej, że każde wolne miejsce pracy zgłoszone do urzędu podawane jest do wiadomoœci poszukujšcym pracy.
3. Pracodawcy majš obowišzek na bieżšco informować powiatowe urzędy pracy, właœciwe dla siedziby pracodawcy, o wolnych miejscach zatrudnienia lub miejscach przygotowania zawodowego. Informujšc o wolnych miejscach zatrudnienia lub miejscach przygotowania zawodowego, pracodawcy nie mogš formułować wymagań dyskryminujšcych kandydatów ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawnoœć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowoœć, orientację seksualnš, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, ani ze względu na przynależnoœć zwišzkowš.
3a. (uchylony).
4. Pracodawca przed zatrudnieniem pracownika obowišzany jest uzyskać od niego oœwiadczenie o pozostawaniu lub niepozostawaniu w rejestrze bezrobotnych.
5. Pracodawca obowišzany jest zawiadomić w formie pisemnej w cišgu 5 dni właœciwy powiatowy urzšd pracy o zatrudnieniu osoby zarejestrowanej jako bezrobotna lub o powierzeniu jej innej pracy zarobkowej.

Art. 13. 1. Powiatowe urzędy pracy rejestrujš bezrobotnych i inne osoby poszukujšce pracy oraz prowadzš karty rejestracyjne tych osób.
1a. Rejestracja i ewidencja bezrobotnych i innych osób poszukujšcych pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby niezbędnych dla ustalenia ich statusu i uprawnień danych osobowych, informacji oraz dokumentów, okreœlonych w rozporzšdzeniach, o których mowa w art. 36 ust. 1.
2. Bezrobotni majš obowišzek zgłaszania się do właœciwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swojej gotowoœci do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwoœciach zatrudnienia lub szkolenia.
3. Starosta, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która:
1) nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2;
2) (uchylony);
3) otrzymała pożyczkę z Funduszu Pracy lub Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalnoœci pozarolniczej lub rolniczej;
4) dwukrotnie odmówiła, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych, albo udziału w szkoleniu, stażu lub programie specjalnym; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 6 miesięcy;
5) nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w cišgu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy;
6) odmówiła poddania się badaniom lekarskim majšcym na celu ustalenie zdolnoœci do pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia tej odmowy;
7) na wniosek bezrobotnego.

Art. 14. 1. Starostowie w razie braku możliwoœci zapewnienia bezrobotnym odpowiedniego zatrudnienia:
1) inicjujš i finansujš szkolenia bezrobotnych oraz przyznajš i wypłacajš dodatki szkoleniowe;
2) inicjujš organizowanie dodatkowych miejsc pracy i udzielajš pracodawcom pomocy finansowej w zakresie okreœlonym w ustawie;
3) inicjujš oraz finansujš, w zakresie ustalonym w ustawie, prace interwencyjne, a także roboty publiczne;
4) udzielajš pożyczek z Funduszu Pracy na podjęcie działalnoœci na własny rachunek;
5) przyznajš i wypłacajš zasiłki,
6) aktywizujš bezrobotnych w ramach programów specjalnych oraz w ramach zajęć w klubach pracy;
7) inicjujš i realizujš inne zadania przewidziane w ustawie oraz w odrębnych przepisach.
2. Przepis ust. 1 pkt 1, z wyjštkiem wypłacania dodatków szkoleniowych, stosuje się odpowiednio do żołnierzy rezerwy.

Art. 15. 1. Starosta inicjuje szkolenie bezrobotnych i żołnierzy rezerwy w celu zwiększenia ich szans na uzyskanie zatrudnienia, podwyższenia dotychczasowych kwalifikacji zawodowych lub zwiększenia aktywnoœci zawodowej, a w szczególnoœci w razie:
1) braku kwalifikacji zawodowych;
2) koniecznoœci zmiany kwalifikacji w zwišzku z brakiem propozycji odpowiedniego zatrudnienia;
3) utraty zdolnoœci do wykonywania pracy w dotychczas wykonywanym zawodzie.
1a. Przy doborze kandydatów na szkolenia, o których mowa w ust. 1, nie można stosować wymagań dyskryminujšcych kandydatów ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawnoœć, rasę, narodowoœć, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, oraz przynależnoœć zwišzkowš.
2. Starosta kieruje bezrobotnego i żołnierza rezerwy na wskazane przez niego szkolenie, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że szkolenie to zapewni uzyskanie pracy, koszt tego szkolenia nie przekroczy dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia, a także spełniony jest przynajmniej jeden z warunków, o których mowa w ust. 1.
3. Szkolenie powinno trwać nie dłużej niż 6 miesięcy, a w przypadkach uzasadnionych programem szkolenia w danym zawodzie - nie dłużej niż 12 miesięcy.
4. Skierowanie na szkolenie może być poprzedzone okreœleniem przez doradcę zawodowego powiatowego urzędu pracy predyspozycji bezrobotnego do wykonywania zawodu, który uzyska w wyniku szkolenia, oraz, w uzasadnionych przypadkach, skierowaniem na specjalistyczne badania lekarskie.
5. Na wniosek pracodawcy, który zatrudnia co najmniej 20 pracowników, starosta może zrefundować z Funduszu Pracy koszty szkolenia pracowników, do wysokoœci 50%, nie więcej jednak niż do wysokoœci przeciętnego wynagrodzenia na jednš osobę, jeżeli po ukończeniu szkolenia zostanš zatrudnieni zgodnie z kierunkiem odbytego szkolenia przez tego pracodawcę na innych stanowiskach pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy.
6. Pracodawca, który nie spełnił warunku, o którym mowa w ust. 5, obowišzany jest do zwrotu kosztów szkolenia finansowanych ze œrodków Funduszu Pracy.

Art. 16. 1. Dodatek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które został skierowany przez starostę.
1a. Dodatek szkoleniowy nie przysługuje bezrobotnemu, jeżeli w okresie odbywania szkolenia przysługuje mu z tego tytułu stypendium, dieta lub innego rodzaju œwiadczenie pieniężne w wysokoœci wyższej niż dodatek szkoleniowy.
2. Wysokoœć dodatku szkoleniowego wynosi miesięcznie 20% zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1.
3. W przypadku skierowania bezrobotnego lub żołnierza rezerwy na szkolenie koszty tego szkolenia sš finansowane z Funduszu Pracy, z zastrzeżeniem ust. 3a i 4.
3a. Starosta, na wniosek bezrobotnego, może wyrazić zgodę na częœciowe sfinansowanie z Funduszu Pracy kosztów szkolenia, jeżeli skierowanie na to szkolenie nastšpiło na proœbę bezrobotnego albo innej organizacji lub instytucji pokrywajšcej częœć kosztów tego szkolenia. Przepisy art. 15 ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
4. Osoba, która z własnej winy nie ukończyła szkolenia, obowišzana jest do zwrotu kosztów szkolenia, chyba że powodem nieukończenia szkolenia było podjęcie zatrudnienia.
5. (uchylony).
6. (uchylony).
7. Osobom skierowanym na szkolenie przez starostę, z wyjštkiem posiadajšcych z tego tytułu prawo do stypendium, przysługuje odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia od następstw nieszczęœliwych wypadków powstałych w zwišzku ze szkoleniem oraz w drodze do i z miejsca szkolenia - wypłacane przez instytucję ubezpieczeniowš, w której osoby te zostały ubezpieczone.
8. Jednostka szkoleniowa obowišzana jest ubezpieczyć osobę, o której mowa w ust. 7, od następstw nieszczęœliwych wypadków.
9. (uchylony).
10. Starosta może sfinansować z Funduszu Pracy koszty szkolenia osoby poszukujšcej pracy, skierowanej na szkolenie, która:
1) jest w okresie wypowiedzenia stosunku pracy z przyczyn dotyczšcych zakładu pracy;
2) jest zatrudniona u przedsiębiorcy, wobec którego ogłoszono upadłoœć lub który jest w stanie likwidacji, z wyłšczeniem likwidacji w celu prywatyzacji;
3) otrzymuje œwiadczenie socjalne przysługujšce na urlopie górniczym lub górniczy zasiłek socjalny - przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych z dnia 21 grudnia 1991 r. i w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz. U. Nr 162, poz. 1112, z 2001 r. Nr 5, poz. 41 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 216, poz. 1826 i Nr 238, poz. 2020) lub w odrębnych przepisach;
4) pobiera gwarantowany zasiłek okresowy z pomocy społecznej.

Art. 16a. 1. W celu umożliwienia podjęcia zatrudnienia wymagajšcego szczególnych kwalifikacji, starosta może na wniosek bezrobotnego i żołnierza rezerwy udzielić mu pożyczki na sfinansowanie kosztów szkolenia do wysokoœci czterokrotnego przeciętnego wynagrodzenia obowišzujšcego w dniu podpisania z nim umowy.
2. Pożyczka, o której mowa w ust. 1, jest nieoprocentowana, a okres jej spłaty może wynosić do 18 miesięcy od ustalonego w umowie dnia zakończenia szkolenia.
3. W przypadku wykorzystania pożyczki na inne cele niż okreœlone w umowie, niepodjęcia lub nieukończenia szkolenia, pożyczka podlega bezzwłocznemu zwrotowi w całoœci, wraz z odsetkami ustawowymi. Odsetki ustawowe ustala się także od kwoty pożyczki niespłaconej w terminie.
4. Przepis art. 15 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 17. 1. Poradnictwo zawodowe polega na udzieleniu bezrobotnym i innym osobom poszukujšcym pracy pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia oraz pracodawcom w doborze kandydatów do pracy na stanowiska wymagajšce szczególnych predyspozycji psychofizycznych.
2. Poradnictwo zawodowe kieruje się następujšcymi zasadami:
1) dostępnoœci usług dla wszystkich osób bezrobotnych i innych osób poszukujšcych pracy oraz dla pracodawców;
2) dobrowolnoœci korzystania z usług poradnictwa zawodowego;
3) równoœci w korzystaniu z usług poradnictwa zawodowego bez względu na narodowoœć, płeć, wyznanie, przynależnoœć do organizacji politycznych i społecznych oraz inne okolicznoœci;
4) swobody wyboru zawodu i miejsca zatrudnienia;
5) bezpłatnoœci korzystania z usług poradnictwa zawodowego;
6) poufnoœci i ochrony danych osobistych bezrobotnych i innych osób poszukujšcych pracy, korzystajšcych z usług poradnictwa zawodowego.
3. Poradnictwo zawodowe prowadzš powiatowe urzędy pracy oraz centra informacji i planowania kariery zawodowej wojewódzkich urzędów pracy.
4. Poradnictwo zawodowe œwiadczone jest w formie porad indywidualnych i grupowych.
5. Porady indywidualne mogš być poprzedzone specjalistycznymi badaniami lekarskimi i psychologicznymi. Koszty badań nie obcišżajš bezrobotnego i innych osób poszukujšcych pracy.
6. Przeprowadzenie badań, o których mowa w ust. 5, może nastšpić wyłšcznie za zgodš bezrobotnego lub innej osoby poszukujšcej pracy.

Art. 18. 1. Starosta może udzielać z Funduszu Pracy pożyczek:
1) pracodawcom na zorganizowanie dodatkowych miejsc pracy dla bezrobotnych skierowanych na te miejsca;
2) bezrobotnym, pracownikom w okresie wypowiedzenia zwalnianym z pracy z przyczyn dotyczšcych zakładu pracy oraz poszukujšcym pracy otrzymujšcym œwiadczenie socjalne przysługujšce na urlopie górniczym lub górniczy zasiłek socjalny, przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych z dnia 21 grudnia 1991 r. i w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz. U. Nr 162, poz. 1112, z 2001 r. Nr 5, poz. 41 i Nr 154, poz. 1802 oraz z 2002 r. Nr 216, poz. 1826 i Nr 238, poz. 2020) lub odrębnych przepisach - na podjęcie pozarolniczej działalnoœci lub działalnoœci rolniczej, z wyjštkiem zakupu ziemi.
2. Wysokoœć pożyczki nie może przekraczać dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia; w razie pożyczki na zorganizowanie dodatkowych miejsc pracy wysokoœć ta dotyczy utworzenia jednego miejsca pracy.
3. Pracodawca, któremu udzielono pożyczki, jest zobowišzany do zorganizowania dodatkowych miejsc pracy w terminach okreœlonych w umowie pożyczki i zatrudniania skierowanych bezrobotnych przez okres co najmniej 24 miesięcy.
4. Pożyczka dla osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2, może być umorzona na wniosek pożyczkobiorcy przez starostę do wysokoœci 50%, pod warunkiem prowadzenia działalnoœci przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz po spełnieniu innych warunków okreœlonych w umowie.
4a. Starosta może odroczyć termin spłaty, rozłożyć na raty albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć w częœci lub w całoœci pożyczkę, o której mowa w ust. 1, jeżeli:
1) w wyniku postępowania egzekucyjnego lub na podstawie innych okolicznoœci lub dokumentów stwierdzono, że pożyczkobiorca nie posiada majštku, z którego można dochodzić należnoœci;
2) w wyniku egzekucji pożyczkobiorca lub osoby pozostajšce na jego utrzymaniu byłyby pozbawione niezbędnych œrodków utrzymania;
3) pożyczkobiorca zmarł nie pozostawiajšc majštku, z którego można dochodzić należnoœci;
4) wydatki egzekucyjne będš wyższe od należnoœci;
5) przeprowadzone postępowanie wyjaœniajšce wykaże, że za umorzeniem przemawiajš szczególne względy gospodarcze lub społeczne.
4b. Umorzenie pożyczki, za spłatę której odpowiada solidarnie więcej niż jeden dłużnik, może nastšpić, gdy okolicznoœci uzasadniajšce umorzenie, o których mowa w ust. 4a, zachodzš co do wszystkich zobowišzanych.
4c. Od należnoœci, której termin zapłaty odroczono lub którš rozłożono na raty, nie pobiera się odsetek za zwłokę za okres od wydania decyzji do upływu terminu zapłaty okreœlonego w decyzji.
4d. Jeżeli pożyczkobiorca nie spłaci w terminie albo w pełnej wysokoœci rat ustalonych w decyzji, pozostała do spłaty należnoœć staje się natychmiast wymagalna wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, w tym również z odsetkami, o których mowa w ust. 4c.
5. Warunki udzielania pożyczek, wysokoœć stopy procentowej oraz warunki spłaty okreœla się w umowie zawieranej przez starostę z pożyczkobiorcš.
5a. Umowa zawarta z osobš, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może przewidywać dokonanie przez powiatowy urzšd pracy zwrotu do 80% udokumentowanych kosztów szkolenia, konsultacji lub doradztwa dotyczšcych podejmowanej działalnoœci, poniesionych w okresie do 6 miesięcy od dnia udzielenia pożyczki, w kwocie nieprzekraczajšcej jednak przeciętnego wynagrodzenia.
6. Wykazy pracodawców i osób, którym udzielono pożyczki, podawane sš do wiadomoœci publicznej w powiatowym urzędzie pracy.
7. Przepisy ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2, 3, 5 i 6 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów o działalnoœci gospodarczej, zwanego dalej "jednoosobowym przedsiębiorcš", jeżeli zamierza zatrudnić pracownika.
8. (uchylony).
9. Minister właœciwy do spraw pracy okreœli, w drodze rozporzšdzenia, szczegółowe zasady udzielania pożyczek, wysokoœć stopy procentowej oraz warunki spłat, o których mowa w ust. 5.

Art. 19. 1. Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, częœć kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokoœci uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczajšcej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesišcu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku okreœlonej w art. 24 ust. 1 obowišzujšcej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesišca i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
2. Starosta może dokonywać, w zakresie i na zasadach okreœlonych w ust. 1, zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów, z tytułu zatrudnienia do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych, w wysokoœci uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczajšcej jednak najniższego wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesišc ich zatrudnienia.
2a. Starosta może skierować bezrobotnych, którzy ukończyli 53 lata - kobiety i 58 lat - mężczyŸni, z którymi rozwišzanie stosunku pracy w ostatnim zakładzie pracy nastšpiło z przyczyn dotyczšcych zakładu pracy, do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych przez okres do 24 miesięcy oraz dokonać na zasadach okreœlonych w ust. 1 zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów.
3. Jeżeli pracodawca bezpoœrednio po zakończeniu prac interwencyjnych trwajšcych co najmniej 6 miesięcy zatrudniał skierowanego bezrobotnego przez okres dalszych 6 miesięcy, zawierajšc po upływie tego okresu umowę o pracę na czas nieokreœlony w pełnym wymiarze czasu pracy, starosta może przyznać pracodawcy jednorazowš refundację wynagrodzenia w wysokoœci uprzednio uzgodnionej, nie wyższej jednak niż 150% przeciętnego wynagrodzenia obowišzujšcego w dniu spełnienia tego warunku.
4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego przedsiębiorcy, jeżeli zamierza zatrudnić bezrobotnego w ramach prac interwencyjnych.
5. Starosta, kierujšc bezrobotnego do prac interwencyjnych, ma obowišzek wzišć pod uwagę jego wiek, stan zdrowia oraz rodzaje uprzednio wykonywanej pracy.

Art. 20. 1. Starosta zwraca organizatorowi robót publicznych, który zatrudniał skierowanych bezrobotnych przez okres do 6 miesięcy, częœć kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne bezrobotnych w wysokoœci uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczajšcej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesišcu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz 50% przeciętnego wynagrodzenia obowišzujšcego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesišca i składki na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
2. Starosta może dokonywać, w zakresie i na zasadach okreœlonych w ust. 1, zwrotu poniesionych przez organizatora robót publicznych kosztów, z tytułu zatrudnienia do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych, w wysokoœci uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczajšcej jednak przeciętnego wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesišc ich zatrudnienia.
3. Na wniosek organizatora robót publicznych starosta może przyznawać zaliczki ze œrodków Funduszu Pracy na poczet wypłat wynagrodzeń oraz składki na ubezpieczenie społeczne, a także rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych.
4. Na wniosek organizatora robót publicznych, w powiatach (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, starosta, po uzyskaniu opinii powiatowej rady zatrudnienia, może wyrazić zgodę na refundowanie do 20% rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych, jednakże w wysokoœci nie wyższej niż 15% kwoty wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne bezrobotnych, finansowanych z Funduszu Pracy.
5. Przepis art. 19 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
6. (uchylony).

Art. 21. 1. Starosta zwraca organowi samorzšdu terytorialnego, który zatrudnił skierowanego bezrobotnego w ramach robót publicznych trwajšcych nie dłużej niż 7 dni w miesišcu, wynagrodzenie w wysokoœci jednej dwudziestej pištej najniższego wynagrodzenia wraz ze składkš na ubezpieczenie społeczne za każdy dzień zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.
2. Przepis art. 19 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Art. 22. Minister właœciwy do spraw pracy okreœli, w drodze rozporzšdzenia, szczegółowy sposób i tryb organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz przyznawania zaliczek, majšc na uwadze:
1) wskazanie podmiotów uprawnionych do organizowania robót publicznych i prac interwencyjnych;
2) wskazanie preferencji przy kierowaniu osób do robót publicznych i prac interwencyjnych;
3) treœć wniosku o organizowanie robót publicznych lub prac interwencyjnych;
4) okreœlenie trybu i warunków zawieranych umów z uprawnionymi pracodawcami;
5) warunki zwrotu wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne.

Art. 22a. 1. Starosta może zawrzeć z pracodawcš umowę przewidujšcš zrefundowanie poniesionych kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne w zwišzku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego.
2. Kwota zrefundowanych składek, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć trzykrotnej wysokoœci najniższego wynagrodzenia obowišzujšcego w dniu spełnienia warunków wymienionych w ust. 3.
3. Refundacja następuje w przypadku, gdy:
1) pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy oraz
2) po upływie 12 miesięcy zatrudnienia umowa o pracę będzie nadal umowš o pracę na czas nieokreœlony.

Art. 22b. Starosta może zawrzeć z pracodawcš lub organizacjš zrzeszajšcš pracodawców umowę przewidujšcš refundowanie poniesionych kosztów na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne młodocianych pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, w wysokoœci uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczajšcej jednak kwoty, o której mowa w art. 57 ust. 3, z uwzględnieniem wykazu zawodów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 13.

Art. 23. 1. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właœciwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 27, jeżeli:
1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz
2) w okresie 18 miesięcy poprzedzajšcych dzień zarejestrowania, łšcznie przez okres co najmniej 365 dni:
a) był zatrudniony i osišgał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, od którego istnieje obowišzek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjštkiem obowišzku opłacania składek za niepełnosprawnych, o których mowa w art. 54; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwajšcych łšcznie dłużej niż 30 dni, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2,
b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczš, jeżeli osišgał z tego tytułu dochód w wysokoœci co najmniej najniższego wynagrodzenia,
c) wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,
d) podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalnoœci lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynoszšca co najmniej najniższe wynagrodzenie,
e) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolnoœci, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,
f) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub w spółdzielni kółek rolniczych (usług rolniczych), będšc członkiem tej spółdzielni, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia,
g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w zwišzku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicš u pracodawcy zagranicznego,
g) opłacał składkę na Fundusz Pracy w zwišzku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicš u pracodawcy zagranicznego w państwie niebędšcym członkiem Unii Europejskiej,
h) był zatrudniony za granicš i przybył do Rzeczypospolitej Polskiej jako repatriant,
i) był zatrudniony lub wykonywał innš pracę zarobkowš i osišgał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowišzek opłacania składki na Fundusz Pracy.
2. Do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy:
1) zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej;
2) urlopu wychowawczego, udzielonego na podstawie odrębnych przepisów;
2a) (uchylony);
3) pobierania renty z tytułu niezdolnoœci do pracy, renty szkoleniowej, œwiadczenia rehabilitacyjnego oraz przypadajšce po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalnoœci - okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub opiekuńczego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków stanowiła kwota w wysokoœci co najmniej najniższego wynagrodzenia;
4) niewymienione w ust. 1 pkt 2, za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składki stanowiła kwota wynoszšca co najmniej najniższe wynagrodzenie;
5) okres, za który przyznano odszkodowanie z tytułu niezgodnego z przepisami rozwišzania przez pracodawcę stosunku pracy (stosunku służbowego), oraz okres, za który wypłacono pracownikowi odszkodowanie z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę.
3. (uchylony).
4. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zakładów karnych i aresztów œledczych, zarejestrowanym w okresie 30 dni od dnia zwolnienia, jeżeli suma okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i w ust. 2, przypadajšcych w okresie 18 miesięcy przed ostatnim pozbawieniem wolnoœci, oraz wykonywania pracy w okresie pozbawienia wolnoœci wynosiła co najmniej 365 dni, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota w wysokoœci co najmniej najniższego wynagrodzenia. W przypadku pozbawienia wolnoœci w okresie pobierania zasiłku, po zwolnieniu z zakładu karnego lub aresztu œledczego przysługuje prawo do zasiłku na okres skrócony o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem wolnoœci i w trakcie przerw w odbywaniu kary.
4a. Prawo do zasiłku przysługuje również bezrobotnym zwolnionym po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, jeżeli okres jej odbywania wynosił co najmniej 350 dni i przypadał w okresie 18 miesięcy poprzedzajšcych dzień zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy.
5. W razie równoczesnego spełnienia kilku warunków uprawniajšcych do zasiłku, bezrobotnemu przysługuje wybór podstawy jego przyznania.
6. W przypadku udokumentowania przez bezrobotnego okresu uprawniajšcego do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy, lecz w okresie posiadania statusu bezrobotnego, prawo do zasiłku przysługuje od dnia udokumentowania tego prawa na okres, o którym mowa w art. 25 ust. 1.
7. Osobom posiadajšcym obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej do okresu wymaganego do nabycia prawa do zasiłku zalicza się także, na zasadach okreœlonych w ust. 1 i 2, okres zatrudnienia, innej pracy zarobkowej oraz prowadzenia pozarolniczej działalnoœci na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej.

Art. 24. 1. Wysokoœć zasiłku wynosi 476,70 zł miesięcznie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz 6a.
2. Bezrobotnemu, którego łšczne okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalnoœci, wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2, oraz okresy, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5, zwane dalej "okresem uprawniajšcym do zasiłku", wynoszš do 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokoœci 80% kwoty zasiłku okreœlonego w ust. 1.
2. Bezrobotnemu, którego łšczne okresy zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalnoœci, wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2, okresy, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1, 2, 4 i 5, oraz okresy, o których mowa w art. 23 ust. 7, zwane dalej "okresem uprawniajšcym do zasiłku", wynoszš do 5 lat, przysługuje zasiłek w wysokoœci 80% kwoty zasiłku okreœlonego w ust. 1.
3. Bezrobotnemu, którego okres uprawniajšcy do zasiłku wynosi co najmniej 20 lat, przysługuje zasiłek w wysokoœci 120% kwoty zasiłku okreœlonego w ust. 1.
4. Do okresu uprawniajšcego do zasiłku, od którego zależy wysokoœć i okres pobierania zasiłku, zalicza się również okresy pobierania, na podstawie przepisów o pomocy społecznej, gwarantowanego zasiłku okresowego, okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego młodocianych pracowników, okres zatrudnienia za granicš osoby, która przesiedliła się do kraju na warunkach repatriacji w rozumieniu przepisów o obywatelstwie polskim oraz okresy urlopu bezpłatnego, udzielonego na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujšcych, opiekujšcych się małymi dziećmi, innych udzielonych w tym celu urlopów bezpłatnych, a także okresy niewykonywania pracy przed dniem 8 czerwca 1968 r. stanowišce przerwę w zatrudnieniu spowodowanš opiekš nad dzieckiem:
1) w wieku do 4 lat - w granicach do 3 lat na każde dziecko oraz łšcznie z okresami, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 2 - bez względu na liczbę dzieci - do 6 lat;
2) na które ze względu na jego stan fizyczny, psychiczny lub psychofizyczny przysługuje pielęgnacyjny zasiłek rodzinny - dodatkowo do 3 lat na każde dziecko.
4a. Do okresu uprawniajšcego do zasiłku, od którego zależy wysokoœć i okres pobierania zasiłku, zalicza się również okresy zatrudnienia, o których mowa w art. 73a.
5. (uchylony).
6. (uchylony).
6a. Zasiłki podlegajš waloryzacji o wskaŸnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim półroczu, w terminach 1 marca i 1 wrzeœnia. Zasiłki nie podlegajš waloryzacji w przypadku, gdy wskaŸnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem nie uległ zmianie lub był ujemny.
6b. Minister właœciwy do spraw pracy, na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", kwoty zasiłków po waloryzacji.
6c. Prezes Głównego Urzędu Statystyczn

Federacja Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych Przemysłu Lekkiego

Plac Zwycięstwa 13, 90-047 Łódź