|
Ustawa o Państwowej
Inspekcji Pracy
Dz.U.01.124.1362
2002-01-01 zm. Dz.U.01.128.1405
2002-07-01 zm. przen. Dz.U.01.100.1080
zm. Dz.U.01.154.1800
2003-01-01 zm. Dz.U.02.166.1360
USTAWA
z dnia 6 marca 1981 r.
o Państwowej Inspekcji Pracy.
(tekst jednolity)
Rozdział
1
Organizacja i zadania Państwowej Inspekcji Pracy
Art. 1. Tworzy się Państwową Inspekcję Pracy jako
organ powołany do
nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, w
szczególności przepisów i
zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
Art. 2. Państwowa Inspekcja Pracy podlega Sejmowi.
Nadzór nad
Państwową Inspekcją Pracy w zakresie ustalonym ustawą sprawuje Rada
Ochrony
Pracy.
Art. 3. 1. Państwową Inspekcję Pracy tworzy:
Główny Inspektorat
Pracy i okręgowe inspektoraty pracy oraz działający w ramach
terytorialnej
właściwości okręgowych inspektoratów pracy - inspektorzy
pracy.
2. Państwową Inspekcją Pracy kieruje Główny
Inspektor Pracy przy pomocy
zastępców.
Art. 4. 1. Okręgowy inspektorat pracy
obejmuje zakresem swojej
właściwości terytorialnej obszar jednego lub więcej
województw.
2. Okręgowym inspektoratem pracy kieruje okręgowy inspektor
pracy przy
pomocy zastępców.
3. Okręgowy inspektor pracy nadzoruje i koordynuje pracę
działających na
terenie jego właściwości inspektorów pracy; okręgowy
inspektor pracy dokonuje
podziału zadań między poszczególnych inspektorów
pracy.
Art. 5. 1. Marszałek Sejmu na wniosek
Głównego Inspektora Pracy
ustala:
1) siedziby i zakres właściwości terytorialnej okręgowych
inspektoratów pracy,
2) statut Państwowej Inspekcji Pracy.
2. Zarządzenia Marszałka Sejmu w sprawach, o
których mowa w ust. 1,
podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
"Monitor Polski".
Art. 6. 1. Tworzy się Radę Ochrony Pracy
jako organ nadzoru nad
warunkami pracy i działalnością Państwowej Inspekcji Pracy.
2. Rada składa się z przewodniczącego, zastępców
przewodniczącego,
sekretarza i członków, których powołuje i
odwołuje Marszałek Sejmu; kadencja
Rady trwa cztery lata.
3. (1) Członków Rady powołuje się
spośród posłów, senatorów i
kandydatów
zgłoszonych przez Prezesa Rady Ministrów oraz
kandydatów zgłoszonych przez
organizacje związkowe i organizacje pracodawców
reprezentatywne w rozumieniu
ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do
Spraw Społeczno-Gospodarczych
i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100,
poz. 1080 i Nr
154, poz. 1793), a także przez inne organizacje społeczne zajmujące się
problematyką ochrony pracy. Do Rady powołuje się także
ekspertów i
przedstawicieli nauki.
31. W skład Rady nie można powołać pracownika Państwowej
Inspekcji Pracy,
chyba że korzysta on z urlopu bezpłatnego udzielonego w celu
wykonywania
funkcji z wyboru.
4. Zasady reprezentacji w Radzie oraz wysokość diety
członków Rady za
udział w jej pracach określa Marszałek Sejmu w drodze zarządzenia.
5. Do zadań Rady należy wyrażanie stanowiska w sprawach
objętych zakresem
działania Państwowej Inspekcji Pracy, a w szczególności
dotyczących:
1) programów działalności i zadań Państwowej Inspekcji Pracy,
2) okresowych ocen działalności Państwowej Inspekcji Pracy oraz
wniosków
wynikających z tych ocen,
3) problemów ochrony pracy o zasięgu
ogólnokrajowym.
6. Rada wyraża opinię o kandydatach na stanowiska
Głównego Inspektora
Pracy i jego zastępców oraz okręgowych
inspektorów pracy.
7. Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie
regulaminu,
zatwierdzonego przez Marszałka Sejmu.
8. (skreślony).
Art. 7. 1. Główny Inspektor Pracy
przedstawia Sejmowi oraz
Radzie Ministrów informacje z działalności Państwowej
Inspekcji Pracy oraz
coroczne sprawozdanie z działalności tej Inspekcji wraz z wynikającymi
z tej
działalności wnioskami co do przestrzegania prawa pracy przez podmioty
kontrolowane i organy sprawujące nadzór nad
przedsiębiorstwami lub innymi
jednostkami organizacyjnymi państwowymi albo samorządowymi.
2. Sprawozdania roczne, o których mowa w ust. 1,
Główny Inspektor Pracy
przedstawia Radzie Ochrony Pracy oraz podaje do wiadomości publicznej.
3. (skreślony).
Art. 8. 1. Do zakresu działania Państwowej
Inspekcji Pracy należą
w szczególności:
1) (2) nadzór i kontrola przestrzegania przez
pracodawców prawa pracy, w
szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i
higieny pracy, przepisów
dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń
wynikających ze stosunku pracy, czasu pracy, urlopów,
uprawnień pracowników
związanych z rodzicielstwem, zatrudniania młodocianych i
osób
niepełnosprawnych, oraz inicjowanie przedsięwzięć w sprawach ochrony
pracy w
rolnictwie indywidualnym,
2) kontrola przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i
higieny pracy przy
projektowaniu budowy, przebudowy i modernizacji zakładów
pracy oraz
stanowiących ich wyposażenie maszyn i innych urządzeń technicznych oraz
technologii,
3) uczestniczenie w przejmowaniu do eksploatacji wybudowanych lub
przebudowanych zakładów pracy albo ich części w zakresie
ustalonym w przepisach
prawa pracy,
4) nadzór i kontrola przestrzegania przez
pracodawców wymagań bezpieczeństwa i
higieny pracy przy konstruowaniu i produkcji maszyn, urządzeń oraz
narzędzi
pracy,
5) nadzór i kontrola przestrzegania wymagań bezpieczeństwa i
higieny pracy przy
produkcji wyrobów i opakowań, których użytkowanie
mogłoby spowodować zagrożenie
dla zdrowia i życia,
5a) (3) nadzór i kontrola przestrzegania przez
pracodawców obowiązku wyposażania
stanowisk pracy w maszyny i inne urządzenia techniczne oraz
dostarczania
pracownikom środków ochrony indywidualnej, które
spełniają wymagania dotyczące
oceny zgodności określone w odrębnych przepisach,
6) analizowanie przyczyn wypadków przy pracy i
chorób zawodowych, kontrola
stosowania środków zapobiegających tym wypadkom i chorobom
oraz udział w
badaniu okoliczności wypadków przy pracy, na zasadach
określonych w przepisach
prawa pracy,
7) współdziałanie z organami ochrony środowiska w kontroli
przestrzegania przez
pracodawców przepisów o przeciwdziałaniu
zagrożeniom dla środowiska,
7a) kontrola przestrzegania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy, o
których
mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie
zmodyfikowanych (Dz. U. Nr 76, poz. 811),
8) ściganie wykroczeń przeciwko prawom pracownika określonych w
Kodeksie pracy,
a także innych wykroczeń związanych z wykonywaniem pracy zarobkowej,
gdy ustawa
tak stanowi, oraz udział w postępowaniu w tych sprawach przed kolegium
do spraw
wykroczeń(4) w charakterze oskarżyciela publicznego,
9) opiniowanie projektów aktów prawnych z zakresu
prawa pracy oraz inicjowanie
prac legislacyjnych w tej dziedzinie,
10) inicjowanie przedsięwzięć oraz prac badawczych w dziedzinie
przestrzegania
prawa pracy, a w szczególności bezpieczeństwa i higieny
pracy,
11) udzielanie porad i informacji technicznych w zakresie eliminowania
zagrożeń
dla życia i zdrowia pracowników oraz porad i informacji w
zakresie
przestrzegania prawa pracy,
11a) wnoszenie powództw, a za zgodą zainteresowanej
osoby - uczestniczenie
w postępowaniu przed sądem pracy, o ustalenie istnienia stosunku pracy,
jeżeli
łączący strony stosunek prawny, wbrew zawartej między nimi umowie, ma
cechy
stosunku pracy,
12) wykonywanie innych zadań określonych w ustawie i przepisach
szczególnych.
11. Do zakresu działania Państwowej Inspekcji Pracy należy
ponadto:
1) nadzór i kontrola zapewnienia przez pracodawcę
bezpiecznych i higienicznych
warunków pracy osobom fizycznym wykonującym pracę na innej
podstawie niż
stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez
pracodawcę,
2) nadzór i kontrola zapewnienia przez pracodawcę
bezpiecznych i higienicznych
warunków zajęć odbywanych na jego terenie przez
studentów i uczniów niebędących
pracownikami,
3) nadzór i kontrola zapewnienia bezpiecznych i
higienicznych warunków pracy
przez jednostki organizujące pracę wykonywaną przez osoby fizyczne na
innej
podstawie niż stosunek pracy, w ramach prac społecznie użytecznych,
4) nadzór i kontrola zapewnienia bezpiecznych i
higienicznych warunków pracy
przez pracodawcę przy wykonywaniu pracy na terenie zakładu pracy lub w
miejscu
wyznaczonym przez pracodawcę przez osoby przebywające w zakładach
karnych i w
zakładach poprawczych oraz zadań i prac wykonywanych przez żołnierzy w
czynnej
służbie.
12. Pracownicy Państwowej Inspekcji Pracy wykonujący lub
nadzorujący
czynności kontrolne mają prawo przeprowadzania czynności kontrolnych
wobec
podmiotów, na rzecz których jest wykonywana praca
przez osoby fizyczne, bez względu
na podstawę świadczenia tej pracy.
2. Pracownicy, o których mowa w ust. 12, uprawnieni
są do przeprowadzania
bez uprzedzenia kontroli przestrzegania przepisów prawa
pracy, w szczególności
stanu bezpieczeństwa i higieny pracy, o każdej porze dnia i nocy.
3. Kontrolę przeprowadza się po okazaniu legitymacji służbowej.
4. Marszałek Sejmu, na wniosek Głównego Inspektora
Pracy, ustala w drodze
zarządzenia wzór legitymacji służbowej, o której
mowa w ust. 3. Zarządzenie
Marszałka Sejmu podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej
Polskiej "Monitor Polski".
Art. 8a. 1. Tworzy się Komisję
Kwalifikacyjną do Oceny
Kandydatów na Rzeczoznawców. Główny
Inspektor Pracy w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw pracy powołuje i odwołuje członków
Komisji.
2. Członkowie Komisji Kwalifikacyjnej do Oceny
Kandydatów na Rzeczoznawców
otrzymują za udział w pracach Komisji wynagrodzenie na zasadach
ustalonych
przez Głównego Inspektora Pracy oraz diety i zwrot
kosztów podróży - według
zasad obowiązujących przy podróżach służbowych.
3. Główny Inspektor Pracy, na wniosek Komisji
Kwalifikacyjnej do Oceny
Kandydatów na Rzeczoznawców, nadaje uprawnienia
rzeczoznawcy do spraw
bezpieczeństwa i higieny pracy, upoważnionego do opiniowania
projektów nowo
budowanych lub przebudowywanych obiektów budowlanych albo
ich części, w których
przewiduje się pomieszczenia pracy, pod względem zgodności z przepisami
bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii.
Główny Inspektor
Pracy może cofnąć uprawnienia rzeczoznawcy z własnej inicjatywy lub na
wniosek
okręgowego inspektora pracy.
4. Koszty związane z przygotowaniem kandydatów na
rzeczoznawców i
podnoszeniem kwalifikacji przez rzeczoznawców, o
których mowa w ust. 5 pkt 1, i
nadaniem uprawnienia, o którym mowa w ust. 3, ponosi
kandydat na rzeczoznawcę
lub rzeczoznawca albo pracodawca zatrudniający te osoby - na zasadach
ustalonych przez Głównego Inspektora Pracy.
5. Minister właściwy do spraw pracy w porozumieniu z
Głównym Inspektorem
Pracy określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe zasady oraz tryb nadawania i cofania
uprawnień rzeczoznawców do
spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, a także wymagany zakres
przygotowania
kandydatów na rzeczoznawców i podnoszenia
kwalifikacji przez rzeczoznawców,
2) szczegółowe zasady opiniowania przez
rzeczoznawców do spraw bezpieczeństwa i
higieny pracy projektów nowo budowanych lub przebudowywanych
obiektów
budowlanych albo ich części, w których przewiduje się
pomieszczenia pracy, oraz
tryb odwoływania się od opinii,
3) tryb powoływania i odwoływania członków Komisji
Kwalifikacyjnej do Oceny
Kandydatów na Rzeczoznawców i
szczegółowe zasady działania tej Komisji.
Art. 9. W razie stwierdzenia naruszenia
przepisów prawa pracy
właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy uprawnione są do:
1) w wypadku gdy naruszenie dotyczy przepisów i zasad
bezpieczeństwa i higieny
pracy - nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym w
nakazie
terminie,
2) nakazania: wstrzymania prac, gdy naruszenie powoduje bezpośrednie
zagrożenie
życia lub zdrowia pracowników lub innych osób
wykonujących te prace;
skierowania do innych prac pracowników lub innych
osób dopuszczonych do pracy
wbrew obowiązującym przepisom przy pracach wzbronionych, szkodliwych
lub
niebezpiecznych albo pracowników lub innych osób
dopuszczonych do pracy przy
pracach niebezpiecznych, jeżeli pracownicy ci lub osoby nie posiadają
odpowiednich kwalifikacji; nakazy w tych sprawach podlegają
natychmiastowemu
wykonaniu,
2a) nakazania pracodawcy wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a
także
innego świadczenia przysługującego pracownikowi,
3) nakazania, w wypadku stwierdzenia, że stan bezpieczeństwa i higieny
pracy
zagraża życiu lub zdrowiu pracowników, zaprzestania przez
zakład pracy lub jego
część działalności bądź działalności określonego rodzaju,
4) zgłoszenia sprzeciwu przeciwko uruchomieniu wybudowanego lub
przebudowanego
zakładu pracy albo jego części, jeżeli z powodu nieuwzględnienia
wymagań
bezpieczeństwa i higieny pracy dopuszczenie ich do eksploatacji mogłoby
spowodować bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia
pracowników; sprzeciw
wstrzymuje uruchomienie zakładu lub jego części,
5) skierowania wystąpienia, w razie stwierdzenia innych naruszeń niż
wymienione
w pkt 1-4, do pracodawcy lub organu, o którym mowa w art. 7
ust. 1, o usunięcie
stwierdzonych naruszeń, a także w razie potrzeby o wyciągnięcie
konsekwencji w
stosunku do osób winnych.
Art. 10. W postępowaniu przed organami Państwowej
Inspekcji Pracy w
sprawach nieuregulowanych w ustawie bądź przepisach wydanych na jej
podstawie
albo w przepisach szczególnych stosuje się przepisy Kodeksu
postępowania
administracyjnego.
Art. 11. 1. Nadzorem i kontrolą Państwowej
Inspekcji Pracy są
objęci wszyscy pracodawcy oraz inne podmioty, na rzecz
których jest świadczona
praca przez osoby fizyczne.
2. (skreślony).
Art. 12. Prezes Rady Ministrów w drodze
rozporządzenia określi zasady
współdziałania innych organów nadzoru i kontroli
warunków pracy z Państwową
Inspekcją Pracy.
Art. 13. 1. Państwowa Inspekcja Pracy w
zakresie swego działania
współdziała ze związkami zawodowymi, organizacjami
pracodawców, organami
samorządu załogi oraz ze społeczną inspekcją pracy.
11. Organy Policji, w razie uzasadnionej potrzeby oraz w celu
zapewnienia
bezpieczeństwa kontrolującym, są obowiązane, na wniosek inspektora
pracy, do
udzielenia stosownej pomocy.
2. Państwowa Inspekcja Pracy może, na wniosek
związków zawodowych,
prowadzić szkolenie i instruktaż oraz udzielać pomocy w szkoleniu
społecznych
inspektorów pracy, a także podejmować działania na rzecz
doskonalenia i
zwiększenia skuteczności działania społecznej inspekcji pracy.
Rozdział
2
Zakres działania organów Państwowej Inspekcji Pracy
Art. 14. 1. Do zakresu działania
Głównego Inspektora Pracy
należy w szczególności:
1) kierowanie działalnością Głównego Inspektoratu Pracy i
okręgowych
inspektorów pracy,
1a) sprawowanie nadzoru zwierzchniego nad postępowaniem mandatowym w
sprawach o
wykroczenia, o których mowa w art. 75 § 1(5)
Kodeksu postępowania w sprawach o
wykroczenia,
2) sprawowanie ogólnego nadzoru nad przestrzeganiem prawa
pracy oraz
przedkładanie właściwym organom ocen, opinii i wniosków w
tej dziedzinie,
3) opiniowanie projektów aktów prawnych
dotyczących prawa pracy oraz
inicjowanie prac legislacyjnych w tej dziedzinie,
4) inicjowanie przedsięwzięć w zakresie rozwiązywania i wdrażania
postępu
technicznego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,
5) przedstawianie wniosków w sprawach nauczania i szkolenia
w dziedzinie
bezpieczeństwa i higieny pracy, prowadzenie działalności w zakresie
szkolenia
inspektorów pracy oraz nadzór nad działalnością
Ośrodka Szkolenia Państwowej
Inspekcji Pracy im. Profesora Jana Rosnera,
6) prowadzenie działalności wydawniczej i propagandowej w zakresie
ochrony
pracy,
7) udział w pracach komisji rządowych badających wypadki przy pracy,
powołanych
na podstawie przepisów szczególnych,
7a) rozpatrywanie odwołań od nakazów i innych decyzji
okręgowych inspektorów
pracy,
8) sporządzanie i przedkładanie informacji i sprawozdań, o
których mowa w art.
7.
2. Główny Inspektor Pracy wykonuje swoje zadania
przy pomocy podległego mu
Głównego Inspektoratu Pracy.
21. Główny Inspektor Pracy jest pracodawcą, w
rozumieniu prawa pracy, dla
pracowników Głównego Inspektoratu Pracy oraz
pracowników wykonujących lub
nadzorujących czynności kontrolne.
3. Główny Inspektor Pracy udostępnia ministrowi
właściwemu do spraw pracy
zbiorcze wyniki kontroli oraz oceny przestrzegania prawa pracy, w tym
przepisów
i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
Art. 15. (skreślony).
Art. 16. 1. Do zakresu działania okręgowego
inspektora pracy
należy w szczególności:
1) kierowanie działalnością okręgowego inspektoratu pracy oraz
nadzór i
koordynacja działalności inspektorów pracy,
2) dokonywanie w myśl art. 4 ust. 3 podziału zadań między
inspektorów pracy z
uwzględnieniem ich kwalifikacji zawodowych,
3) zatwierdzanie planów kontroli, sporządzanych przez
inspektorów pracy,
4) rozpatrywanie odwołań od nakazów, sprzeciwów i
innych decyzji inspektorów
pracy,
5) prowadzenie ewidencji pracodawców działających na terenie
jego właściwości,
6) sporządzanie sprawozdań z działalności okręgowego inspektoratu pracy.
2. Okręgowy inspektor pracy wykonuje swoje zadania przy pomocy
okręgowego
inspektoratu pracy.
3. Okręgowy inspektor pracy jest pracodawcą, w rozumieniu
prawa pracy, dla
pracowników okręgowego inspektoratu pracy, z wyłączeniem
pracowników, o których
mowa w art. 14 ust. 21.
Art. 17. (skreślony).
Art. 18. Okręgowy inspektor pracy wydaje nakazy, o
których mowa w
art. 9 pkt 3. Nakazy te wydaje z własnej inicjatywy bądź na wniosek
inspektora
pracy.
Art. 19. Okręgowy inspektor pracy sporządza roczne
sprawozdanie z
działalności inspektorów pracy i dokonuje na tej podstawie
oceny stanu
przestrzegania prawa pracy, w szczególności stanu
bezpieczeństwa i higieny
pracy na terenie okręgu. Sprawozdanie i ocenę okręgowy inspektor pracy
przedkłada wojewodzie, marszałkowi województwa oraz
dyrektorowi delegatury
Najwyższej Izby Kontroli.
Art. 19a. Kontrola ma na celu ustalenie stanu
faktycznego w zakresie
przestrzegania przez podmiot kontrolowany prawa pracy, w
szczególności
przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, oraz
udokumentowanie
dokonanych ustaleń.
Art. 19b. Dla realizacji celu, o którym
mowa w art. 19a, inspektor
pracy ma prawo:
1) swobodnego wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń
podmiotów
kontrolowanych,
2) przeprowadzania oględzin obiektów, stanowisk pracy,
maszyn i urządzeń oraz
przebiegu procesów technologicznych i pracy,
3) żądania od pracodawcy lub innego kontrolowanego podmiotu oraz od
wszystkich
pracowników lub osób, które pracodawca
zatrudnia lub zatrudniał albo które
wykonują lub wykonywały pracę na rzecz kontrolowanego podmiotu,
pisemnych i
ustnych informacji w sprawach objętych kontrolą oraz wzywania i
przesłuchiwania
tych osób w związku z przeprowadzaną kontrolą,
4) żądania okazania dokumentów dotyczących budowy,
przebudowy lub modernizacji
oraz uruchomienia zakładu pracy, planów i
rysunków technicznych, dokumentacji
technicznej i technologicznej, wyników ekspertyz, badań i
pomiarów dotyczących
produkcji bądź innej działalności zakładu, jak również
dostarczenia mu próbek
surowców i materiałów używanych, wytwarzanych lub
powstających w toku
produkcji, w ilości niezbędnej do przeprowadzenia analiz lub badań, gdy
mają
one związek z przeprowadzaną kontrolą,
5) żądania od pracodawcy lub innego podmiotu kontrolowanego
przedłożenia akt
osobowych oraz dokumentów związanych z zatrudnianiem
pracowników lub innych
osób wykonujących pracę na rzecz podmiotu kontrolowanego na
innej podstawie niż
stosunek pracy,
6) zapoznania się z decyzjami wydanymi przez inne organy kontroli i
nadzoru nad
warunkami pracy oraz ich realizacją,
7) utrwalania przebiegu i wyników oględzin, o
których mowa w pkt 2, za pomocą
aparatury i środków technicznych służących do utrwalania
obrazu lub dźwięku,
8) sporządzania niezbędnych dla kontroli odpisów lub
wyciągów z dokumentów, jak
również zestawień i obliczeń na podstawie
dokumentów, a w razie potrzeby
zażądania tego od podmiotu kontrolowanego,
9) sprawdzania tożsamości osób wykonujących pracę,
10) korzystania z pomocy biegłych i specjalistów.
Art. 19c. Podmiot kontrolowany ma obowiązek zapewnić
inspektorowi
pracy warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli,
a w
szczególności niezwłocznie przedstawić żądane dokumenty i
materiały, zapewnić
terminowe udzielanie informacji przez osoby, o których mowa
w art. 19b pkt 3,
udostępnić urządzenia techniczne oraz, w miarę możliwości, oddzielne
pomieszczenie z odpowiednim wyposażeniem.
Art. 19d. 1. Kontrolę przeprowadza się w
siedzibie podmiotu
kontrolowanego oraz w innych miejscach wykonywania jego zadań.
2. Kontrola lub poszczególne jej czynności mogą być
również prowadzone w
siedzibie jednostki organizacyjnej Państwowej Inspekcji Pracy.
3. Przed podjęciem czynności kontrolnych inspektor pracy
zgłasza swoją
obecność pracodawcy, z wyjątkiem przypadków, gdy uzna, że
takie zawiadomienie
może wpłynąć na obiektywny wynik kontroli.
4. Inspektor pracy jest upoważniony do swobodnego wstępu i
poruszania się
po terenie kontrolowanego podmiotu bez obowiązku uzyskiwania przepustki
oraz
jest zwolniony od rewizji osobistej.
Art. 19e. Inspektor pracy, przystępując do
sprawdzenia tożsamości
osoby wykonującej pracę, jest obowiązany okazać legitymację służbową w
taki
sposób, aby osoba ta mogła odczytać i zanotować jego dane
osobowe.
Art. 19f. W kontroli mogą brać udział biegli i
specjaliści na
podstawie imiennego upoważnienia wydanego przez Głównego
Inspektora Pracy lub
okręgowego inspektora pracy.
Art. 19g. 1. W toku wykonywania czynności
kontrolnych inspektor
pracy współdziała ze związkami zawodowymi, organami
samorządu załogi i
społeczną inspekcją pracy.
2. Współdziałanie, o którym mowa w ust.
1, polega w szczególności na:
1) informowaniu o tematyce i zakresie przeprowadzanej kontroli,
2) analizowaniu uwag i spostrzeżeń wnoszonych przez zakładowe
organizacje
związkowe, organy samorządu załogi i społecznych inspektorów
pracy w trakcie
wykonywania czynności kontrolnych,
3) poinformowaniu o wynikach kontroli i podjętych decyzjach,
4) udzielaniu porad i informacji z zakresu prawa pracy.
Art. 19h. Podczas czynności kontrolnych inspektor
pracy oraz osoby, o
których mowa w art. 19f, obowiązani są do przestrzegania
przepisów
bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych
oraz przepisów o
ochronie informacji niejawnych.
Art. 19i. 1. Ustalenia z kontroli
dokumentowane są, z
zastrzeżeniem ust. 9, w formie protokołu.
2. Protokół kontroli powinien zawierać:
1) nazwę pracodawcy w pełnym brzmieniu i jego adres oraz numer z
krajowego
rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON),
2) imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe inspektora pracy,
3) imię i nazwisko pracodawcy albo imię i nazwisko osoby lub nazwę
organu
reprezentującego pracodawcę,
4) datę rozpoczęcia działalności przez pracodawcę i datę objęcia
stanowiska
przez osobę lub powołania organu reprezentującego pracodawcę,
5) oznaczenie dni, w których przeprowadzano kontrolę,
6) informację o realizacji uprzednich decyzji i wystąpień
organów Państwowej
Inspekcji Pracy oraz wniosków, zaleceń i decyzji innych
organów kontroli i
nadzoru nad warunkami pracy; informacji tej można nie podawać w
przypadku, gdy
kontrola związana jest z rozpatrzeniem skargi lub udziałem w
przejmowaniu
zakładów pracy lub ich części do eksploatacji,
7) opis stwierdzonych naruszeń prawa pracy w zakresie zagadnień
objętych
kontrolą oraz inne informacje mające istotne znaczenie dla
rozstrzygania spraw,
8) dane osoby legitymowanej oraz określenie czasu, miejsca i przyczyny
legitymowania,
9) informację o pobraniu próbek surowców i
materiałów używanych, wytwarzanych
lub powstających w toku produkcji,
10) treść decyzji ustnych oraz informację o ich realizacji,
11) informację o liczbie i rodzaju udzielonych porad z zakresu prawa
pracy,
12) liczbę i wyszczególnienie załączników
stanowiących składową część
protokołu,
13) informację o osobach, w których obecności przeprowadzano
kontrolę,
14) wzmiankę o wniesieniu lub niewniesieniu zastrzeżeń do treści
protokołu,
15) datę i miejsce podpisania protokołu przez osobę kontrolującą oraz
przez
pracodawcę albo osobę lub organ reprezentujący pracodawcę.
3. Protokół podpisuje inspektor pracy prowadzący
kontrolę oraz pracodawca
albo osoba lub organ reprezentujący pracodawcę.
4. Pracodawcy albo osobie lub organowi reprezentującemu
pracodawcę przysługuje
prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych
zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole.
5. Zastrzeżenia należy zgłosić na piśmie w terminie 7 dni od
dnia
przedstawienia protokołu.
6. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w
ust. 4, inspektor pracy
przeprowadzający kontrolę zobowiązany jest je zbadać, a w przypadku
stwierdzenia zasadności zastrzeżeń - zmienić lub uzupełnić odpowiednią
część
protokołu.
7. Odmowa podpisania protokołu przez pracodawcę albo osobę lub
organ
reprezentujący pracodawcę nie stanowi przeszkody do zastosowania przez
inspektora pracy stosownych środków prawnych przewidzianych
ustawą.
8. Kopię protokołu kontroli inspektor pracy pozostawia
pracodawcy.
9. W przypadku niewydania decyzji ustalenia z kontroli mogą
być
dokumentowane w formie notatki urzędowej.
10. Notatka urzędowa, o której mowa w ust. 9,
powinna zawierać w
szczególności dane określone w ust. 2 pkt 1, 2, 3, 8, 11 i
12 oraz krótki opis
stanu stwierdzonego w czasie kontroli.
11. Notatkę urzędową podpisuje inspektor pracy.
12. Do dokumentowania ustaleń z kontroli podmiotów
innych niż pracodawcy,
na rzecz których jest świadczona praca przez osoby fizyczne,
ust. 9-11 stosuje
się odpowiednio.
Art. 20. (skreślony).
Art. 21. W wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli
oraz po
przeprowadzeniu postępowania wynikającego z przepisów ustawy
inspektor pracy:
1) wydaje nakazy i zgłasza sprzeciwy, o których mowa w art.
9 pkt 1-2a i 4,
2) kieruje wystąpienia, o których mowa w art. 9 pkt 5,
3) wnosi powództwa oraz wstępuje do postępowania w sprawach,
o których mowa w
art. 8 ust. 1 pkt 11a,
4) podejmuje inne działania, jeżeli prawo lub obowiązek ich podjęcia
wynika z
odrębnych przepisów.
Art. 21a. 1. Nakazy, o których
mowa w art. 9 pkt 1-2a, inspektor
pracy wydaje w formie decyzji:
1) pisemnej,
2) stanowiącej wpis do dziennika budowy,
3) ustnej.
2. Decyzja inspektora pracy, o której mowa w ust. 1
pkt 1 i 2, powinna,
oprócz treści, zawierać określenie podstawy prawnej, termin
realizacji oraz
pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych.
3. W przypadku wydawania decyzji w formie wpisu do dziennika
budowy, kopia
lub odpis tych decyzji stanowi załącznik do protokołu kontroli.
4. Decyzje ustne, o których mowa w ust. 1 pkt 3,
inspektor pracy wydaje w
celu usunięcia ujawnionych w toku kontroli nieprawidłowości w zakresie
bezpieczeństwa i higieny pracy, jeżeli mogą być one usunięte podczas
trwania
kontroli.
5. W razie gdy zakład pracy posiada wydzielone terenowe
jednostki
organizacyjne, inspektor pracy wydaje decyzję, o której mowa
w ust. 1, osobie
kierującej taką wydzieloną jednostką organizacyjną, jeżeli usunięcie
naruszeń
przepisów prawa pracy nie wymaga decyzji pracodawcy, a także
gdy nie można
inaczej uniknąć niebezpieczeństwa zagrażającego życiu lub zdrowiu
pracowników.
6. W razie wniesienia odwołania od nakazu, o którym
mowa w art. 9 pkt 1 i
2, inspektor pracy lub okręgowy inspektor pracy może wstrzymać
wykonanie nakazu
do czasu rozpatrzenia odwołania, jeżeli podjęte przez pracodawcę
przedsięwzięcia wyłączają bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia
pracowników.
Art. 21b. Sprzeciw, o którym mowa w art. 9
pkt 4, inspektor pracy
zgłasza niezwłocznie po stwierdzeniu, że uruchomienie wybudowanego lub
przebudowanego zakładu pracy lub jego części mogłoby spowodować
bezpośrednie
zagrożenie życia lub zdrowia przyszłych pracowników.
Art. 21c. Podmiot, do którego została
skierowana decyzja, o której
mowa w art. 9 pkt 1-4, ma obowiązek informowania odpowiedniego organu
Państwowej Inspekcji Pracy o jej realizacji z upływem
terminów określonych w
decyzji.
Art. 21d. 1. Wystąpienie inspektora pracy, o
którym mowa w art.
9 pkt 5, powinno zawierać określenie wniosków i podstawy
prawnej przy
uwzględnieniu stanu faktycznego wynikającego z ustaleń protokołu
kontroli lub
notatki urzędowej.
2. Pracodawca lub organ sprawujący nadzór nad
przedsiębiorstwem lub inną
jednostką organizacyjną państwową albo samorządową, do
którego skierowano
wystąpienie, jest obowiązany w terminie określonym w wystąpieniu, nie
dłuższym
niż 30 dni, zawiadomić inspektora pracy o terminie i sposobie wykonania
ujętych
w wystąpieniu wniosków.
Art. 21e. Jeżeli ustalenia w toku kontroli wskazują
na potrzebę
zajęcia stanowiska przez naczelne lub centralne organy administracji
państwowej
albo organy samorządowe lub administracji rządowej stopnia
wojewódzkiego,
wystąpienie o podjęcie niezbędnych decyzji kieruje odpowiednio
Główny Inspektor
Pracy lub okręgowy inspektor pracy.
Art. 21f. Marszałek Sejmu określa, w drodze
zarządzenia, wzory druków
stosowanych w działalności kontrolnej Państwowej Inspekcji Pracy.
Art. 22. Na zasadach i w trybie określonym w Kodeksie
postępowania w
sprawach o wykroczenia inspektor pracy ściga wykroczenia związane z
wykonywaniem pracy zarobkowej, a także inne wykroczenia, gdy ustawa tak
stanowi, oraz bierze udział w tych sprawach w charakterze oskarżyciela
publicznego.
Rozdział
3
Pracownicy Państwowej Inspekcji Pracy
Art. 23. 1. Pracownikiem Państwowej
Inspekcji Pracy wykonującym
lub nadzorującym czynności kontrolne może być osoba, która
ma wykształcenie
wyższe i niezbędną znajomość zagadnień wchodzących w zakres działania
Inspekcji, daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków
służbowych oraz
złożyła państwowy egzamin przed komisją powołaną przez
Głównego Inspektora
Pracy.
2. Główny Inspektor Pracy określa zakres i tryb
przeprowadzania egzaminu,
o którym mowa w ust. 1.
3. Pracownicy Państwowej Inspekcji Pracy zatrudnieni na
stanowiskach:
nadinspektora pracy, starszego inspektora pracy - głównego
specjalisty,
starszego inspektora pracy - specjalisty, starszego inspektora pracy,
inspektora pracy oraz młodszego inspektora pracy, zwani inspektorami
pracy,
nadzorują i przeprowadzają kontrolę przestrzegania prawa pracy, w
szczególności
przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, na terenie
objętym zakresem
właściwości okręgowego inspektoratu pracy.
4. Pracownikami nadzorującymi czynności kontrolne są
pracownicy Głównego
Inspektoratu Pracy i okręgowych inspektoratów pracy
wyznaczeni do wykonywania
tych czynności.
5. Kontrolę, o której mowa w ust. 3, mogą
również przeprowadzać, wspólnie
z inspektorami pracy, pracownicy nadzorujący czynności kontrolne oraz
podinspektorzy pracy, na podstawie imiennego upoważnienia, wydanego
odpowiednio
przez Głównego Inspektora Pracy lub okręgowego inspektora
pracy.
6. Główny Inspektor Pracy może upoważnić inspektora
pracy do wykonywania
czynności kontrolnych na terenie działania innego okręgowego
inspektoratu
pracy, a także poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie
stosunek pracy
podlega przepisom polskiego prawa pracy.
Art. 24. 1. Pracownicy wykonujący lub
nadzorujący czynności
kontrolne są odpowiedzialni za sumienne wykonywanie swoich
obowiązków, a w
szczególności za rzetelne i obiektywne ujmowanie i
dokumentowanie wyników
kontroli oraz za przestrzeganie tajemnicy państwowej i służbowej.
2. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, w zakresie
swojego działania są
niezależni od jakichkolwiek wpływów postronnych.
3. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, obowiązani
są w szczególności do:
1) przestrzegania, również po zaprzestaniu pracy w
Państwowej Inspekcji Pracy,
tajemnicy dotyczącej działalności prowadzonej przez kontrolowane
podmioty,
2) nieujawniania informacji, że kontrola przeprowadzana jest w
następstwie
skargi, chyba że zgłaszający skargę wyrazi na to pisemną zgodę,
3) nieuczestniczenia w interesach podmiotów kontrolowanych.
Art. 24a. 1. Pracownikowi wykonującemu lub
nadzorującemu
czynności kontrolne, delegowanemu służbowo do zajęć poza stałym
miejscem pracy,
przysługują, z zastrzeżeniem ust. 2, zwrot kosztów
podróży i zakwaterowania
oraz diety na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
2. Pracownikowi, o którym mowa w ust. 1, na
obszarze kraju przysługuje
dieta w podwójnej wysokości.
Art. 24b. Główny Inspektor Pracy może
udzielić pracownikowi
wykonującemu lub nadzorującemu czynności kontrolne płatnego urlopu
zdrowotnego
na podstawie skierowania na leczenie sanatoryjne, uzdrowiskowe lub
profilaktyczne na okres ustalony w tym skierowaniu, nieprzekraczający
30 dni w
roku kalendarzowym.
Art. 25. 1. Głównego Inspektora
Pracy powołuje i odwołuje
Marszałek Sejmu po zasięgnięciu opinii Rady Ochrony Pracy.
2. Zastępców Głównego Inspektora Pracy
powołuje i odwołuje Marszałek Sejmu
na wniosek Głównego Inspektora Pracy.
3. Okręgowych inspektorów pracy i ich
zastępców oraz:
a) w okręgowym inspektoracie pracy - głównego księgowego,
nadinspektorów pracy
- kierowników oddziałów, doradców oraz
kierowników sekcji,
b) w Głównym Inspektoracie Pracy - dyrektora i wicedyrektora
Gabinetu Głównego
Inspektora Pracy, dyrektorów i wicedyrektorów
departamentów, głównego
księgowego, doradców, ekspertów i rzecznika
prasowego oraz kierowników sekcji,
c) w Ośrodku Szkolenia Państwowej Inspekcji Pracy - dyrektora i jego
zastępcę
oraz głównego księgowego
powołuje i odwołuje Główny Inspektor Pracy.
31. Osobie odwołanej ze stanowiska, o którym mowa w
ust. 3, która przed
powołaniem na to stanowisko była pracownikiem Państwowej Inspekcji
Pracy,
przysługuje prawo do nawiązania stosunku pracy na stanowisku
równorzędnym z
zajmowanym przed powołaniem. Przepis art. 45 ust. 2 ustawy, o
której mowa w
ust. 4, stosuje się odpowiednio.
32. Stosunek pracy z pracownikami Państwowej Inspekcji Pracy
wymienionymi
w art. 23 ust. 3 nawiązuje się na podstawie mianowania.
33. Przed mianowaniem, o którym mowa w ust. 32,
pracownik może być
zatrudniony na podstawie umowy o pracę na okres nieprzekraczający
dwóch lat.
34. Przepisów ust. 32 i 33 nie stosuje się do
pracowników zatrudnionych w
niepełnym wymiarze czasu pracy.
4. Do pracowników Państwowej Inspekcji Pracy
stosuje się przepisy ustawy z
dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
(Dz. U. z 2001 r.
Nr 86, poz. 953, Nr 98, poz. 1071 i Nr 123, poz. 1353).
Art. 26. (skreślony).
Rozdział
4
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 27. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy
pracownicy
dotychczasowej inspekcji pracy stają się pracownikami Państwowej
Inspekcji
Pracy.
2. Pracownicy dotychczasowej inspekcji pracy wykonujący lub
nadzorujący
czynności kontrolne stają się powołanymi pracownikami Państwowej
Inspekcji
Pracy.
3. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, mogą być
zwolnieni przez Głównego
Inspektora Pracy od przewidzianego w art. 23 wymogu posiadania
wykształcenia
wyższego.
Art. 28. Uprawnienia i obowiązki dotychczasowej
inspekcji pracy,
przewidziane w obowiązujących przepisach szczególnych, stają
się z dniem
wejścia w życie ustawy uprawnieniami i obowiązkami Państwowej Inspekcji
Pracy.
Art. 29. Traci moc dekret z dnia 10 listopada 1954 r.
o przejęciu
przez związki zawodowe zadań w dziedzinie wykonywania ustaw o ochronie,
bezpieczeństwie i higienie pracy oraz sprawowania inspekcji pracy (Dz.
U. z
1968 r. Nr 8, poz. 47, z 1971 r. Nr 12, poz. 115 i z 1974 r. Nr 24,
poz. 142).
Powrót
|