OŚWIADCZENIE PREZYDIUM OGÓLNOPOLSKIEGO POROZUMIENIA ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH W SPRAWIE OGRANICZANIA PRZEZ RZĄD RP PRAWA PRACOWNIKÓW DO WYŻSZYCH WYNAGRODZEŃ

Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych, jako reprezentatywna centrala związkowa, reprezentująca prawa i interesy zbiorowe pracowników w sprawach warunków pracy, płac i świadczeń socjalnych oraz praw i wolności związkowych – w związku z działaniami rządu polegającymi na ograniczaniu praw pracowników do wyższych wynagrodzeń – domaga się aby w 2008 roku:

-  wzrost wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej wyniósł nie mniej niż 11%;

-  wzrost wynagrodzeń u przedsiębiorców wyniósł nie mniej niż 9,4%.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr100, poz. 1080 z późn. zm.) strony pracowników i pracodawców, w terminie do dnia 20 maja każdego roku, przedstawiają wspólną propozycję w sprawie wzrostu w następnym roku: wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym w państwowej sferze budżetowej i u przedsiębiorców oraz emerytur i rent z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a także minimalnego wynagrodzenia za pracę. Strona rządowa, prowadząc w 2007 roku negocjacje płacowe, pozorowała dialog społeczny. Rząd podpisał deklarację (porozumienie) z jednym ze związków zawodowych (NSZZ „Solidarność”) w sprawie wzrostu płac w sytuacji, gdy trwały konsultacje społeczne w tej sprawie w Trójstronnej Komisji. Poprzez zawarcie tego porozumienia, poza forum Trójstronnej Komisji, rząd zbagatelizował rolę najważniejszej instytucji dialogu społecznego w Polsce.

Obowiązujące rozwiązania prawne w zakresie wzrostu wynagrodzeń – zarówno u przedsiębiorców, jak i w sferze budżetowej – oparte są na silnej ingerencji rządu w negocjacje płacowe naturalnych partnerów dialogu społecznego tj. związków zawodowych i organizacji pracodawców.

Jednocześnie rozwiązania te, ze względu na wkomponowaną w nie zasadę ustalania wskaźników przyrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia przez Radę Ministrów – w przypadku nieosiągnięcia porozumienia w Komisji Trójstronnej – ograniczają prawo pracowników do otrzymania wynagrodzeń wyższych, niż wynikające z ustalonych wskaźników. Tym samym negocjacje płacowe na szczeblu podmiotu gospodarczego są krępowane przez Radę Ministrów centralnie ustalanymi wskaźnikami, które nie uwzględniają złożoności i różnorodności uwarunkowań gospodarczych i społecznych występujących w każdym gospodarczych tych podmiotów.

W przypadku pracowników sfery budżetowej, ustalony jednostronnie przez Radę Ministrów wskaźnik wzrostu płac wpływa na wysokość kwot bazowych, określonych ustawą budżetową.

Rząd ustalając wskaźniki wynagrodzeń w istotny sposób wpływa na poziom Życia pracowników i jest stroną w tych negocjacjach w sytuacji, gdy związki zawodowe nie mogą wykorzystać wszystkich działań i uprawnień wynikających z aktualnie obowiązującej ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych. Taka sytuacja narusza konstytucyjną zasadę (art. 59 ust. 3 Konstytucji RP) mówiącą o prawie związków zawodowych do prowadzenia akcji protestacyjnych i strajków.

Ponadto taka sytuacja prawna i polityka rządu uniemożliwiają OPZZ realizację art. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 z późn. zm.) o związkach zawodowych, który stanowi prawo do współuczestniczenia związków zawodowych w tworzeniu korzystnych warunków pracy i bytu oraz ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r., Nr 1 poz. 2 z późn. zm.).

Nasuwa się też pytanie czy rząd zaniżając wysokość wskaźników wzrostu wynagrodzeń w 2008 r. działał w zgodzie z konstytucyjną zasadą społecznej gospodarki rynkowej, o której mowa w art. 20 Konstytucji RP?

OPZZ oczekuje od Rządu RP spełnienia - w trybie pilnym - zgłoszonych postulatów. Brak realizacji Żądań OPZZ będzie oznaczał rozpoczęcie protestu - sporu zbiorowego.

Prezydium Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych

                                                 Warszawa, 29 stycznia 2008 r.

<<<powrót